ΜΑΡΟΥΣΩ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ – ΕΞΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΑΦΑΝΗΣ ΕΡΩΣ κλειστές κουρτίνες μην και φανεί μην και φανερώσει το φως διαθλάται στο εγώ και προδίνεται ΣΦΗΝΑΚΙ i. η ποίηση έχει σώμα αίμα κι ένα μαστίγιο ii. πέθανες κι έτσι είμαστε πάντα δυο ΚΙ ΑΛΛΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ξανάγραψα το  καρδιογράφημά σου ηλέκτρισα ένα κομμάτι χαρτί κι ένα μολύβι σε τίποτα δεν ωφέλησα εσύ πέθανες εγώ … Συνέχεια

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΜΠΟΤΣΗΣ – ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΣΦΙΧΤΟ ΜΑΝΙΚΙ Είχα ένα όνειρο τις προάλλες, ήμουνα λέει ένας γυμνοσάλιαγκας, η κάποιο είδος μαλάκιου τελοσπάντων. Και δεν υπήρχα ακριβώς, τουλάχιστον δεν υπήρχε η έννοια του “εγώ είμαι ζωντανός και παρών”, και απλώς γλιστρούσα από ΄δω και από ΄κει, ένας κόσμος χωρίς τριβή, και τα πάντα μπαινόβγαιναν μεταξύ τους, δεν υπήρχαν διαφοροποιήσεις, όλα ήταν ένα … Συνέχεια

ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΗΣ ΜΠΑΣΟΥΚΟΣ – ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ

    Απογευματινές ιστορίες   Δευτέρα μεσημέρι, στον πεζόδρομο κόσμος πολύς, μυρμηγκιάζοντας στα ξέφωτα της πόλης∙ ο χρόνος κυλά γοργά πάνω στα καπό των αυτοκινήτων, σαν τον ήλιο λαμπυρίζουν τούτο το μεσημέρι οι στιγμές του, στάζοντας φωτιά και ιδρώτα στους ανυποψίαστους διαβάτες. Συντροφιά με πέντε-δέκα ανθρώπους της γενιάς αυτής της οφθαλμαπάτης, δεν τους ξέρεις∙ να … Συνέχεια

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΓΟΥΡΟΥΔΗΣ – ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

    Χόρεψε μαζί μου Εκείνο το κορίτσι γνωρίζει Όσα εγώ δεν πρόλαβα Να πω Εκείνο το κορίτσι Φωτογραφία της θάλασσας Εκείνο το κορίτσι Απ’ τα μαλλιά της Τα καλοκαίρια πέθαινα Το βράδυ στον κήπο Βρέθηκα περιπλανώμενος Μέσα σε κυρτά λουλούδια       Τύλιγαν τα βήματα μου σαν κισσός Τα παιδικά  χρόνια   Έπνιγαν … Συνέχεια

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΓΙΑΤΗΣ – ΔΕΚΑ ΧΑΙΚΟΥ

«ΣΦΡΑΓΙΔΕΣ – ΚΑΡΤΕΣ» Του πωλητή το κεφάλι δεξιά – ζερβά.     Αργόσυρτη ώρα· Γέρος χαιρετά γνωστό Και συνεχίζει.     Το είδωλό μου Πάνω στο μάτι ενός πουλιού Πριν φτερουγίσει.     Στέγνωσ’ ο δρόμος· Του ποντικού το πτώμα Ακόμα εδώ.     Μες στη σκιά μου χάθηκε προσωρινά ένα μυρμήγκι.     Ήσυχο … Συνέχεια

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ – ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ

Εις μνήμην του Καισαρίωνα για όλα όσα μπορούσες και στ’ απέκρυψαν για την υστεροφημία που σου έκλεψαν   Μαζί με το γάλα της μητρός του ποτιζόταν και με φιλαυτία. Παραχάιδεμα αυτιών και χειμαρρώδες παραμύθι.   Την αιθεροβασία των γονέων του, ο δυστυχής την πλήρωσε. Ουδείς γνώρισε αν ήτο ικανός· μπορεί και να ήταν… Ουδείς έμαθε, … Συνέχεια

ΧΑΡΗΣ ΓΑΡΟΥΝΙΑΤΗΣ – ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΣΥΝΟΨΗ Στην αρχή η ζωή· Επιτακτικά. Κάποτε, Η αγενής κλήση στο σπίτι, Μια τυχαία διαλεγμένη Στιγμή μέσα στη νύχτα. Έπειτα πάλι η ζωή, Αναπόφευκτα πια: η διαλογή Του ξύλου, τα κόστη, οι πιστοποιήσεις· Κι ύστερα ο πιο μαύρος Από τους ήλιους· η συνοδεία Με πένθιμα, αργά παπούτσια· Το νεκρό όνομα στα χείλη (μια λέξη Διόλου … Συνέχεια

Ο Ελευθεριακός – Πέντε ποιήματα

– Οι Καιροί Στη θάλασσα πριν αιώνες πνίγηκα στους καιρούς σας το σώμα μου ξεβράστηκε αποδιοπομπαίο, μισό, κενοτάφιο χρόνου γέρικος μορφασμός σε πρόσωπο παιδικό μισοτελειωμένη φράση πάνω στα χείλη τους όπως οι ρυτίδες σε χαμογελαστά μέτωπα και τη γλώσσα τους που ζητάει φτήνια μόνο να ακούγεται θέλει να γλείφει να τσακίζει κόκκαλα. Τα χέρια μου … Συνέχεια

Ήλιος Απών – Νύχια στα Δόντια

ΔΕΣΜΙΑ ΠΤΩΣΗ — Μπήκε μέσα φουριόζα – ήταν μούσκεμα στον ιδρώτα. Πέταξε τα κλειδιά της στο κρεβάτι, δίπλα στα πόδια του και γονάτισε μπροστά στον ανεμιστήρα. «Βράζω» είπε και ξεφύσηξε ορμητικά, σχεδόν αγανακτισμένα. «Μπορείς να μου πεις πού στο διάολο ήσουν; Υποτίθεται θα πεταγόσουν μέχρι το περίπτερο». Η φωνή του ήταν σιγανή και κάπως αδιάφορη, … Συνέχεια

Χριστίνα Πασχάλη – Δύο ποιήματα

Sea level Kαπνίζω τη βροχερή απουσία σου Τη χιονισμένη μαγέια της θέλησης. Το θα και το αν. Αν χωρούν όλ’ αυτά Σε μια υποξική στιγμή ζάλης Στην απουσία υψομέτρου.   Βρέχει κι εδώ κάτι υποτροπικές ψιχάλες Εποχιακής αηδίας Που με ληστεύουν, με χλωμιάζουν Φτύνουν πάνω μου το προχτεσινό μακιγιάς Κι εκτρέπουν την αρρυθμία της δίψας … Συνέχεια

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230