Σοφία Σακελλαρίου – Ζωογραφίες

ΧΤΥΠΟΙ

Σ’ ατσάλινο κρίκο περασμένοι

μικροί μικροί θάνατοι

γκλιν γκλον

κουδουνίζουν

πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλον

όπως τα χρόνια πέφτουν

χρα χρο

κρούονται κροταλίζουν

κρατ κροτ

δένονται στα χέρια κόμποι

καμπ κομπ

σπιρουνιάζουν τη ράχη 

κεντούν τους σπονδύλους

μοιάζουνε με καμπάνες

χτυπάνε

ντιν ντον

μπερδεύονται με τα σκοινιά τους

θάνατοι εν εξελίξει

και -πιθανώς- προχωράμε

ΟΔΥΣΣΕΑΣ Φ. (του Ιωάννη)

Διασπάστηκε ο Οδυσσέας.

Μισός παρέμεινε μπετόν, 

κρατώντας πάνω του σφιχτά

οστεοθήκες, θυμιατά, λάβαρα, ευαγγέλια, 

«εγώ ειμί η αλήθεια». Προτίμησε τη ρήξη.

Μισός μεταμορφώθηκε σε χώρο διαλόγου

(και μιας κατά περίπτωση δράσης κοινής),

ποικιλόγραμμος, πολυσυλλεκτικός, 

με τάσεις, φράξιες, χρώματα

ή χώματα (και μάλλον χώματα)

στην μπλούζα τη σκισμένη.

Είναι οριστικός ο διχασμός.

Δεν θα τον ξαναδούμε ένα τον Οδυσσέα.

Ήταν επώδυνη , μακρόσυρτη, σε βάθος

η διάσπαση, αιματηρή η διαπάλη.

Κι ουδείς μπορεί να μεταβάλλει,

να αποτρέψει, το αναπόφευκτο.

Αλλ’ αναμέναμε καιρό

τη διάσπαση του ατόμου,

γιατί το άτομο δεν είναι άτμητο,

κι ο Οδυσσέας ήταν ευεπίφορος στη σχάση.

Κι ευαίσθητος πολύ στο σαρκασμό

των πολυμήχανων, ακατάβλητων

προσώρας Ενιαίων.

Ζωογραφίες, εκδόσεις Μελάνι, 2016

zoografies

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: