ΕΥΓΕΝΙΑ ΒΑΓΙΑ – ΟΚΤΩ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΕΒ_n

1.

Έλα

όπως ορμάς ακάλεστο

και σπάζεις

τις τσίμπλες των σκυλιών

όνειρο

που επείγει

σήκωσέ με

πάλι

κάνε να κρέμονται τα ποδαράκια μου

2.

Μες στην κοιλιά του κήτους

κήτος μες στην κοιλιά της θάλασσας

κοιλιά του αστρώδους κήτους

πάμε, κυλάμε και κυλάμε δίχως χέρια

3.

soir, dit il

soir, dit elle

soir, disent ils

η φλόγα παίρνει

η φλόγα φέρνει

ό, τι έλαμψε

βυθίστηκε στον ουρανό

κι ελάφρυνε

το βάρος μου στη γη

τ’ αστέρια

έγιναν μικρά

παράσιτα της μνήμης

αυτός ο θόρυβος

τώρα είναι ο δρόμος σας

4.

Η άγρια φύση δεν είναι αυτό που νομίζαμε

Όπως στα όνειρα διαφεύγει κανείς

από σημεία λογικά απαράδεκτα

θυμάμαι το νερό

με μύχιους τρόπους να διαβρώνει τις εντυπώσεις

Χτυπάω την ουρά μου στα χώματα

παρουσιάζοντας το δράμα

σαν ένα πείραμα που αλλάζει τον παρατηρητή

Επινοώ ένα κοινό όπως επινοείς έναν θεό

5.

Όπου εμφανίζεται γη ανάμεσα σε όμορες ιδιοκτησίες

γέννηση του καινούργιου

εκεί που το μάτι έβλεπε φράχτες-

ανεπαρκές στη σύλληψη

Το άλογο κοπάδι 

που ξαμολιέται και τη νέμεται 

το λέω ελευθερία

Κι αλήθεια, καμιά ιδέα δεν χαρίζεται

6.

Μαθαίνω να εξαφανίζομαι

Πάνω απ’ το σηκωμένο φρύδι σου

φτεροκοπάει μια χρυσαλλίδα

μία μικρή ενόχληση

ώστε να με ξεχνάς

μόλις το θυμηθείς ότι σου λείπω

και μόνο την εικόνα της

επαναφέροντας

να τρεμοσβήνει

Οι λέξεις είναι όντα υπερφυσικά

μας απάγουν καθώς

παίζουν με τα φωτάκια μας

7.

Και πάλι η Πλαθ σαν νάρθηκας

Η σκελετός προς δόξαν των τριγμών

Το ημερήσιο ύψος ύπερθεν των ουρανόληκτων κτιρίων

Να ασελγούν απάνω της μετάλλια

Και άλλοτε

η σκαλωμένη βάναυσα από βραχυκυκλώματα

Κάτω απ’ τη σκουριασμένη ρόδα του λούνα παρκ

πεσμένο γυμνό

λουλούδι με ρουφηγμένα μάγουλα

ο ψόφιος άνεμος

Η γλώσσα δεν γυρνάει

8.

Ένα χνούδι

γύρη, φτερά

τα πολύ ελαφριά

πράγματα

αυτά

που παίρνει ο άνεμος

που τα σηκώνει

και τα πηγαίνει

κι αυτά

που είναι βαρύτερα κατά τι

όπως οι ιδέες, η φαντασία

το γέλιο σου

λαμπερό κίτρινο αίφνης

αυτά

τα αιθέρια

σχεδόν αρώματα

με παρασύρουν

Καμιά πεποίθηση

 

 

Η Ευγενία Βάγια γεννήθηκε στο Βόλο το 1963. Σπούδασε βιολογία και θέατρο. Ζει στην Αθήνα και εργάζεται στη διαφήμιση. Το 2013 εξέδωσε την ποιητική συλλογή Lailapse (εκδ. Ενδυμίων).

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: