ΣΤΕΛΛΑ ΔΟΥΜΟΥ – ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

doumou

 

ΟΓΚΜΑ*

 

Α λογάκια από ζάχαρη

κι ευχαριστώ τα καλοκαίρια των φιλιών

γιατί είμαι ακτή γυναίκας

γεμάτη καθρέφτες.

 

Με τόλμη ο Θάνατος χρόνους χίλιους τριακόσιους με γιορτάζει

μέχρι από σε να με ξανακερδίσει

κι εγώ κρατώ σε μπουκαλάκι αέρα ραγισμένο

όπως η έφηβη του αγαπημένου τα μαλλιά.

«Αγαπημένου», είπα, και σε γεύτηκα

υγρή αψίδα και Χειμώνα μου, που,

όταν στο βρύο της μασχάλης σου κοιμάμαι,

μπαίνουν λύκοι μες στο χρόνο, τον ξεσκίζουν

 

ρίζα του κέλτικου αίματός μου, ρίζα,

ξανθέ μου Κόελχεν,

τραχιά Φωνή σε νύχτα παχιά στο Τάμπθαμορ,

πόσα φεγγάρια σε φοβήθηκαν

εσένα που χάλασες τους

ειρμούς της Ιστορίας

για να με καταπιείς ατσάλινη Ανδρομέδα

και τώρα μαρτυρικά που με ξερνάς απ’ τους καρπούς

γιατί με ζήτησες λυμένο κύμα καταπάνω σου.

Ναι τώρα

 

 

Α λογάκια από ζάχαρη

στα χείλη που αναβλύζουνε φαράγγια

και στο λεπίδι του παλιού μου τρόπου ν’ αγαπώ

μόνον Εσύ να κόβεσαι.

Είμαι εδώ ανείπωτη.

 

*Στην κελτική μυθολογία,  ο Όγκμα, ρήτορας και υπερασπιστής των Τουάθα ντε Ντανάν, είναι ο θεός της γνώσης, της έμπνευσης και του ποιητικού λόγου.

 

 

ΑΣΗΜΕΝΙΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ

 

Θα σε περιμένω εκεί.

Που δυο ουράνια τόξα θα κόβουν τις φλέβες τ’ ουρανού.

Εκεί θα σε περιμένω.

Να κρατάς κούπα να πιούμε

από τις δυο προδοσίες την πικρότερη.

Με ασημένιο κώδικα θα συνεννοηθούμε.

Έλα. Και θα μιλήσουμε κοφτά.

Σαν σφαγείς.

Και μόλις έρθει το ρούμι

θα γελάσουμε ο ένας φορώντας το σώμα του άλλου.

 

Μετά θ’ ανοίξουμε σεμνά τους τάφους μας.

 

 

 

ΑΡΟΔΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΕ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΑ

 

IV

Πέρασες από το θαύμα ανορθόγραφος

σε ορίζει μισό γράμμα και νομίσματα

που χάθηκε η αξία τους όταν τα είδαν οι εποχές με άδειο μάτι.

Ανοίγω την πόρτα ήσυχα

-όπως ανοίγουμε ένα μικρό λακκάκι στην άμμο

να θάψουμε τη δαγκάνα ενός κάβουρα ή μια ρωγμή από ήλιο-

και γενναιόδωρη στα ψέματα φεύγω χωρίς εικόνες μάχης.

Η δυνατότητα είναι μετρήσιμη και ακριβή,

και αν ακόμα βόσκω σε κείμενα χωρίς δάση αναψυχής

συχνά μπορεί κανείς

να βάλει στοίχημα σε αυτήν μ’ επιτυχία.

 

Για τις ζημιές, δεν σε χρεώνω , να ξέρεις.

Στα παραμύθια με κατάγματα

πάντα έδινα ασπιρίνη με ζάχαρη.

 

                                                                    Πυριφλεγώς, Βαρβάρα

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Δεν σημαίνει Κυριακή η αγάπη σου όσο κι αν

τη θυμιατίζω.

 

 

Τα ποιήματα περιλαμβάνονται στο βιβλίο Έρως Αρόδο, εκδόσεις Κουκούτσι, 2015

doumou_eros

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: