Αγγέλα Γαβρίλη – Τέσσερα ανέκδοτα ποιήματα

aggela_gavrili

Εμείς

Είμαστε φτωχοί άνθρωποι, είπε.
Λιώνουν τα χέρια μας άδεια.
Τα σπλάχνα μας τα κρεμάμε κάθε βράδυ σε κάτι τεράστιες κολόνες που χάνονται στον ουρανό, να τα δει εκείνος.
Μα δεν τα βλέπει.
Το πρωί οι άλλοι σφουγγαρίζουν τα αίματα και στολίζουν τις κολόνες με επιγραφές «Καλά Χριστούγεννα».
Είμαστε πιο φτωχοί από τους σκύλους και λιγότερο άνθρωποι από αυτούς.
Οι ανάσες μας δεν φτάνουν να βγάλουμε τη μέρα.
Τις μετράμε μία-μία, κάνουμε οικονομία, καμιά φορά δανειζόμαστε αναπνοές μεταξύ μας.
Δεν φτάνουν, τίποτα δεν φτάνει
Γράφουμε και γράφουμε γράμματα, όλα γυρίζουν πίσω.
Σκάβουμε τη γη, προσπέφτουμε στα δέντρα,
τρώμε τον εαυτό μας από μέσα για να ζήσουμε.
Γιατί αυτό που έχει σημασία είναι η επιβίωση.
Και μια μέρα παραπάνω, κέρδος είναι.
(Για ποιον, δεν ρωτάμε.)
Εμείς θέλουμε να ζήσουμε μόνο μια μέρα ακόμα.
Είμαστε φτωχοί, ξέρετε. Πολύ φτωχοί άνθρωποι.

 

 

Η χρησιμότητα των παραμυθιών

Όλη τη νύχτα τα παγωμένα τα φιλιά σου λιώνουν.
Κάθε πρωί ακροβατώ προσεκτικά
ανάμεσα στις «πρώην εσύ»-λιμνούλες.
Τουλάχιστον, σκέφτομαι, να ήσουν πρίγκιπας σε μια παγωμένη, λευκή χώρα
κι εγώ η ιππότης που σ’ αναζητώ τα μάγια για να λύσω…

Κι ας με έτρωγε στο τέλος, ο δράκος των πάγων.
Θα ήταν ρομαντικό.
Τώρα τι να πω; Ότι βαρέθηκα να σφουγγαρίζω;

 

 

Νομίζοντας ότι ο κόσμος έχει για σένα τελειώσει…

Κανέναν δεν πρόλαβες να αποχαιρετήσεις.
Τίποτα δεν είπες απ’ όσα ήθελες.
Πρόωρος κι άτυχος στάθηκες,
το δέχεσαι και παραδίδεις.

Ο πόνος ίδιος είναι.
Δεν ξέρεις αν πεθαίνεις ή αν ερωτεύτηκες.
Μέχρι να ακούσεις τη ζωή να ξεκαρδίζεται στα γέλια…

 

 

 

Ποίηση, εκ του ποιέω-ώ

Θα υπήρχε οπωσδήποτε ένα σπίτι − κι ένα δέντρο, εδώ κάποτε.
Μια αγκαλιά, ένας σκύλος κι ένα τραπέζι στρωμένο.
Θα υπήρχε ένα φως στο παράθυρο τις νύχτες και ένα στεφάνι πρωτομαγιάτικο, ξεχασμένο πάνω από την πόρτα.
Μια καρέκλα, δυο χέρια που την έφτιαξαν, ένα σώμα που ξεκουράστηκε πάνω της.
Μια αυλή που χώρεσε μπουγάδες, γλέντια και κρυφά φιλιά.

Κι ένα τριζόνι-ποιητής που τραγουδά κρυμμένο, όπως κι απόψε.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: