Ελένη Μαυρογονάτου – Στο ω της πιο γενναίας λέξης

ΕΛΕΝΗ

Επέκεινα
της μητέρας

Σταμάτησα να σκέφτομαι
ξεχνάω μάλιστα
τις πολλές υποχρεώσεις
κι αφήνω ανεξόφλητους
όλους τους παλιούς
λογαριασμούς.
Είναι η στιγμή
που η Χίμαιρα,
παλιά μου γνώριμη,
συνηθίζει να περνάει
από το σπίτι.
Της φτιάχνω τσάι
ρίχνοντας κρυφά
λίγες σταγόνες λήθης
στο φλιτζάνι της,
υποκατάστατο της θλίψης.
Και μπερδεμένη καθώς είναι
από τη γεύση,
θυμάται όσα πρόκειται
να ζήσει
κι αναπολεί μόνο
εκείνα που ονειρεύεται.
Έκκληση
Και τούτη η έκκληση
απευθύνεται
σε όλους
τους μετανοήσαντες
που έχασαν τον δρόμο
για την ουτοπία
κι απεγνωσμένα
ψάχνουν
κρατώντας στο χέρι,
εφημερίδα μικρών
απουσιών,
τη ζωή τους.

 

 

Διδακτέα ύλη
…στους μαθητές μου
που ταξιδεύουν στ’ άστρα…
Τώρα εξαργυρώνεις
παλιές αμαρτίες
τις αλήθειες που μιλούσες
γι’ αυτές ως δεδομένες
μα σου διέφευγαν
οι εξαιρέσεις
που δεν ήταν
στη διδακτέα ύλη
της ψυχής σου.

 
Ένα τσιγάρο δρόμος

Ένα τσιγάρο
δρόμος
είναι η ζωή•
εσύ όμως
θα μ’ αγαπάς
για πάντα,
έτσι δεν είναι;

 

 
Ανάμεσα σε σένα και σε μένα

Ανάμεσα σε σένα και σε μένα
παρεμβάλλονται
χιλιάδες μικροί τριγμοί
κι αναποφάσιστοι κόσμοι
επισφαλή δεδομένα
και λόγια απροσχημάτιστα
τυχαίες στιγμές
κι αγγίγματα προς αποφυγή.
Μια διαδρομή εκτός δρόμου
με όρια αδιευκρίνιστα.
Ανάμεσα σε σένα και σε μένα
παρεμβάλλεσαι εσύ.

 

 
Ποιητές

Μαζεύτηκαν
όλοι οι ποιητές
όπως
τ’ αποδημητικά
στο σύρμα
μόλις μυρίζουν
από μακριά,
να φτάνει
η σιωπή.

 

ΒΙΒΛΙΟ

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: