Γιώργος Γκανέλης – Δύο ανέκδοτα ποιήματα

ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ

Απολύτως ειλικρινής ο σερβιτόρος
Αντί για ούζο μου έφερε μελάνι
Κι ένα μεζέ από ζωντανά ψάρια
Που γλιστρούσαν πάνω στην οδοντογλυφίδα.
Στο διπλανό τραπέζι καθόταν ο άνεμος
Άρτι αφιχθείς απ’ την τρικυμία
Μεθούσε με κάτι αλμυρά ποτά και συζητούσε
Για τις ατυχείς προβλέψεις της μετεωρολογίας.
Πρέπει να μέθυσα κι εγώ εκείνο το βράδυ
Γιατί έξω απ’ το μαγαζί έβλεπα ένα καράβι
Να δημιουργεί μποτιλιάρισμα στο δρόμο.
Εξάλλου άρχισα να χορεύω πάνω σε κύματα
Ενώ γύρω απ’ τα τραπέζια
Εκβράζονταν πνιγμένοι θαμώνες.

Το πρωί, απολύτως ειλικρινής ο σερβιτόρος
Αντί για καφέ μου έφερε ιώδιο με λίγο λεμόνι
Για να ξορκίσει τον πονοκέφαλο.

 

 
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Παραδόξως σκέφτομαι πως έγινα πουλί
Κι άρχισα να περπατάω στον ουρανό.
Στο δρόμο μου συνάντησα ανθρώπους
Πάνω σε ποδήλατα να τρέχουν
Αποφεύγοντας με ζικ ζακ τα σύννεφα
Σκυλιά με κεφάλι φεγγαριού
Που μόλις είχαν δραπετεύσει
Απ’ τα εργοστάσια της κόλασης
Κι έναν επαίτη σε μια γωνιά
Να μετράει άστρα απ’ το καπέλο του.

Νόμιζα πως ήμουν νεκρός
Πως είχα χάσει την οπτική επαφή με τη γη.
Δεν μπορεί, λέω, κάποιος δαίμονας θα με εξαπατά.
Αλλά σε λίγο είδα τον πατέρα μου να πλησιάζει
Βγαίνοντας μέσα απ’ τη φωτογραφία
Νέος κι αγέρωχος σαν έφηβος
«Τι θέλεις εδώ» μου είπε
«Τίποτα, ήρθα να σε επισκεφτώ
Δέκα πέντε χρόνια λείπεις
Και νόμιζα πως έγινες πουλί».

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: