Κώστας Μασσέρας – Εξωτικό καλοκαίρι

Eξωτικό Καλοκαίρι

Αφησα την εφημερίδα πάνω στο τραπέζι ,δεν είχε νόημα δεν έβλεπα να διαβάσω.
Περίεργη ασθένεια της μέσης ηλικίας η πρεσβυωπία ,σε βρίσκει τότε ακριβώς που
χρειάζεται να βλέπεις καλύτερα τα κοντινά παρά τα μακρινά.Κρατώντας την καρέκλα μου στο ένα χέρι στο άλλο ένα ποτήρι ούζο ,διεσχισα την παραλία και την κάρφωσα εκεί
που σκάει το κύμα .Το νερό εισεβαλε μέσα στα παπούτσια παγώνοντας τα πόδια μου.Την κοίταζα . Eπτά χρονών είχα φάει ξύλο για να βγω απο την θάλασσα και να παρατήσω το παιχνίδι.Τα χείλη μου είχανε μελανιάσει ,το ίδιο και τα ακροδάχτυλα μου αλλά επέμενα να σπάσω το ρεκόρ μου κατω απο το νερό.

Υστερα τρέχαμε και παλεύοντας κυλιόμασταν στην καυτή άμμο ,ανοίγαμε μεγάλους λάκκους βάζοντας μέχρι την μέση αγκάθια ,τους σκεπάζαμε με ενα κομμάτι απο πλαστική σακούλα ,και απο πανω με
άμμο.Κάναμε χάζι τους μεγάλους που βουλιάζαν μεσα σε κείνες τις παιδικές παγίδες.Τα απογεύματα ψαρευαμε στα βράχια
ή ξεφλουδίζαμε ο ένας τον άλλο αποτελειώνωντας το έργο του ήλιου.Άλλες πάλι φορές πέρναμε σβάρνα τις ρούγες σπέρνοντας τον πανικό με τα ξεφωνητά και τις τρεχάλες στις θείες που μας τρατάρανε ευχαρίστως υποβρύχιο ή λουκούμι αρκεί να καθόμασταν ήσυχοι.Και μία φορά είχαν βγαλει οι ψαράδες ενα μεγάλο ψάρι, το ειπανε σκύλο ,είχε μακριά μυτερά δόντια σαν τα δάχτυλα μου ,ενα στρογγυλό σκοτεινό μάτι ,ετοιμοθάνατο κουνούσε που και που την ουρά του. Το «συμπάθησα» πολυ αργότερα , οταν κατάλαβα το μεγάλο του τρόμο να βρισκεται έξω απο το νερό.
Αυτά τα λίγα θυμάμαι απο εκείνα τα καλοκαίρια .Είναι τόσο μακρινά που μοιαζουν με εξωτικά.

Μου φωνάζουν να μη βρέχομαι γιατί θα κρυώσω.Τελος Μαίου,τέλος εποχής,σε λίγες μέρες άλλο ενα καλοκαίρι …..

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: