Ευάγριος Αληθινός – Ποιήματα

Βιβλιοθήκη

 

Ο αναρχικός των δύο κόσμων
Διασταύρωσε το βλέμμα του
Με τους αγριεμένους ανάπηρους
Που επέστρεφαν από καυτά κλίματα

Έβαλε μπροστά τη μηχανή του Rock ‘n’ Roll
Ακολουθώντας τον δρόμο
Που κάποτε χάραξε ο Χανς Πφάαλ προς τη σελήνη

Τα επαναστατικά μηνύματα
Δεν είναι σαν τον γαμήλιο έρωτα
Κανένας θάνατος στη Βενετία
Δεν θα εμποδίσει
Το χρονικό της βίας

Τα ρόδινα ακρογιάλια
Καταλείφθηκαν από τους έμπορους των εθνών
Κανένα όνειρο στο κύμα
Δεν θα αποικήσει την έρημη χώρα

Ούτε η οδύνη της φόνισσας
Θα μαράνει τα άνθη του κακού

Τα σταφύλια της οργής
Ταΐζουν ανθρώπους και ποντίκια
Δίπλα στο δρόμο με τις φάμπρικες
Εκεί που κάποτε περίμενε ο ξένος
Τον ναύτη του Γιβραλτάρ

Πως άρχισαν όλα;

Το 1793 Ο υποπρόξενος
Κατέστειλε την ανταρσία των αγγέλων
Πεθαίνοντας στη Καταλονία
Όλες οι ευτυχισμένες οικογένειες
Με τη μάχη στο αίμα τους
Τραγουδούσαν εικοσιτέσσερα σονέτα
Για τη πολιτική διαχείριση
Την ερωτική απελπισία
Το έγκλημα και τη τιμωρία
Χορεύοντας το βαλς του αποχαιρετισμού
Πίνοντας κρασί από βατόμουρα
Και τρώγοντας καυτή σοκολάτα

Η μαντάμ Εντουάρντα
Θα γινόταν η νυφούλα
Των αναμνήσεων ενός χήρου
Που ήταν μάρτυρας στη δίκη
Της δολοφονίας του Χριστού

Κατέβηκε στους λιθόστρωτους κήπους
Κι έκοψε τη μαύρη τουλίπα
Του βασιλιά Μελάνι
Ήταν Ο τελευταίος της πειρασμός
Τότε που ζούσε
Κάτω από επιτήρηση και τιμωρία
Στο νησί της προηγούμενης ημέρας

Από το δωμάτιο με θέα
Παρατηρούσε κάθε βράδυ
Το γεράκι της Μάλτας
Να κάνει ερώτα με τον γλάρο Ιωνάθαν
Κάτω από το φώς των φεγγαριών του έρωτα

Κάποτε είχε ακούσει
Για μια μακρινή χώρα
Χτυπημένη από τη πανούκλα

Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν
Της μίλησε για τον μικρό πρίγκιπα
Που έβριζε το κοινό στο θέατρο του παραλόγου

Αυτός ήταν ο εξόριστος του Θεού
Καταδικασμένος τη μεγάλη μέρα και τη μεγάλη νύχτα
Να φορά τη μάσκα του κόκκινου θανάτου

Ένας ανηθικολόγος , ένας κυνηγός του σκοταδιού
Που κάλπαζε προς το μηδέν και το άπειρο
Φορτωμένος επτά θανάσιμα αμαρτήματα,
Γεμάτος κενά δαιμόνια και οπλισμένες επιθυμίες

Τη μέρα εκείνη, έπεσε νεκρός καταδικασμένος
Στο όνομα του ρόδου.

Έτσι άρχισαν όλα αγαπημένη Άννα Σορρόρ
Και αν σου πουν ότι αυτά
Είναι μύθοι για την εποχή μας
Φόρεσε το χαμόγελο της Τζοκόντα
Και απάντησε τους:
«Έχετε μαύρα μεσάνυχτα»
Και ξεκίνα να τους τραγουδάς μικρή μου Άννα:
«Όλοι οι νεκροί έχουν το ίδιο δέρμα…»

 

 

 

Το Ταξίδι
Κατέβηκα προς το λιμάνι,
περνώντας από τις πολύβουες συνοικίες της δυτικής πλευράς.
Ξένες πόλεις μέσα στη πόλη.
Tο θαμπό φως από τα ανοιχτά παράθυρα των χαμόσπιτων έκαναν μεγαλειώδεις τους ελεεινούς δρόμους.

Κοντά στο λιμάνι συνάντησα τρομακτικές αγορές με αίματα και λέπια ψαριών να γυαλίζουν από το αναιμικό φως των στύλων του ηλεκτρικού.
Οι μικρόσωμοι Αιγύπτιοι ψαράδες διατυμπάνιζαν την πραμάτεια τους διπλά από πολύβουους δρόμους επίδειξης νέων μοντέλων αυτοκινήτων.
Γνώρισα τα κορίτσια που έκαναν πιάτσα για τους μεθυσμένους ναύτες από κάθε γωνιά της γης.
Έγνεψα γεια στους αστέγους που μεθούσαν κάθε πρωί από το ντίζελ των ψαράδικων και των πλοίων της γραμμής, κοιτώντας την ανατολή με μάτια μισόκλειστα από το πρωινό φως και την αλμύρα της θάλασσας.
Περιπλανήθηκα μέσα στα στενά του λιμανιού, ήξερα που να βρω ναρκωτικά η κάποιον πληρωμένο δολοφόνο.

Λίγα μέτρα από το σπίτι μου ζούσα τις περιπέτειες του κόσμου.
Πεντακόσια μέτρα μακριά του βρίσκονταν όλες οι ξένες χώρες.

 

 

Τρίτη απόγευμα
Στο παζάρι με τα μεταχειρισμένα
φορεμένες ζωές καρτερούν νέους ένοικους

Η σιωπή ,η ερημιά ,
το ηλεκτρικό φως των δρόμων
η απώλεια που γεννά τη θλίψη
δεν είναι βίζες για τον θάνατο

Το χάος είναι η γεωγραφία της αγάπης
Το όνομα δεν είναι παρά καπνός και αντάρα.

 

 

Σάββατο βράδυ

Στη χοροεσπερίδα του «ευτυχισμένου δούλου»
η προσωρινότητα με την αρχαιότητα
χορεύουν ένοχα, τρυφερά.

Τα χείλη χαϊδεύουν τους λοβούς:
«a promise is a promise…»

Το πρώτο φως θα βρει τους οργασμούς
να έχουν εξαπολύσει κυνηγητό
προς εντοπισμό της ηδονικής κραυγής

Ξημερώνει Κυριακή.
Έξω ψιλοβρέχει υποσχέσεις.

 

Από την ποιητική συλλογή:
“Μία εβδομάδα, η βιβλιοθήκη, ένα σονέτο για τον πολιτισμό και μία μέρα που άλλαξε τον κόσμο”

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: