Γιάννης Πετράκης – Έρημος

Βιογραφία

Όμηρος της δικιάς μου οδύσσειας είμαι.

 

Το ναυάγιο

Ένας απέραντος ωκεανός ή μια κουταλιά νερό δεν
έχουν απολύτως καμία διαφορά για εκείνον που
πνίγεται.

 

Αργυροχόος
Στον Μήτσο Σταυρακάκη

Ερωτευμένος με τη σελήνη και τα μυστικά της.
Ποτέ δεν συμπάθησε τον ήλιο και τα προφανή
του. Αλλιώς, θα γινόταν χρυσοχόος.

 

Ο μαραθωνοδρόμος

Χρόνια έτρεχε τον μοναχικό αυτό αγώνα. Η αφετηρία
πολύ πίσω και το τέρμα αόρατο. άλλοτε γέμιζε
κουράγιο να συνεχίσει, άλλοτε αποκαρδιωνόταν
και σκεφτόταν να τα παρατήσει. Όμως, σταθερά
έτρεχε. Όσο πλησίαζε η ώρα, αναλογιζόταν το
τέλος. Άλλοτε προαπολάμβανε την υστεροφημία
του ένδοξου τερματισμού, άλλοτε η ιδέα και μόνο
τον τρόμαζε απελπιστικά. Μόλις άρχισε να αχνοφαίνεται
το ανελέητο νήμα, αποφάσισε να κάνει μεταβολή
και να γυρίσει πίσω. Φυσικά, αυτό δεν επιτρεπόταν.
Ελεύθεροι σκοπευτές ήταν ακροβολισμένοι σε όλο
το στάδιο.

 

Ερινύες

Όσο θα μαδάς πουλιά για να συγκεντρώνεις πούπουλα,
εκείνες θα γεμίζουν καρφιά το μαξιλάρι σου.

 

Ο αντίλαλος του καθρέφτη
Εις μνήμην Αργύρη Χιόνη

Κάποια μέρα, κρυφά η ποίηση στάθηκε γυμνή
μπροστά στον καθρέφτη. Συνεπαρμένη δεν αντελήφθη
το βλέμμα που με το βάδισμα της γάτας είχε
παρεισφρήσει από τη χαραμάδα. Η άνασσα,
γυμνή μπροστά στον καθρέφτη, φανέρωνε τη φύση της.
Κι εκείνος, δίχως ανάσα, ενεός ενώπιον της αποκάλυψης.
Το αιώνιο μυστικό ξεκλειδώθηκε. Έγινε ειδωλολάτρης
και σώπασε για πάντα. Έτσι, δυστυχώς, δεν έμαθε ποτέ
κανείς τίποτα περαιτέρω.

Από την ποιητική συλλογή Έρημος, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2013

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: