Μανώλης Καμπάνος – Ένα ποίημα

Καταφεύγω.

Τα βράδια έχω την αίσθηση πως ολόκληρος ο κόσμος,
Με κοιτάζει
με τα χιλιάδες μάτια που φωτίζουν την μοναξιά μου,
Αδιάκριτα.
Έτσι που νομίζω πως από το πάντα ανέκφραστο χαμόγελο
Tου ορίζοντα,
Σκάει ένα γέλιο˙ ζαρώνει η επτασφράγιστη γραμμή του.
Ένα γέλιο χαιρέκακο
Που προδίδει τη σιγουριά του.
Πεισμώνω. Τόσο,
Που παίρνω απόψε το θράσος να μιλήσω.
Να μιλήσω, όχι να σου μιλήσω.

Κλίνω στην ποίηση
να ξαποστάσω.
Αποθέτω τους πνιγηρούς
Συλλογισμούς μου.
Μα το φορτίο είναι πάλι
Απαράλλαχτα βαρύ
Στους δυο μου ώμους.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: