Δημήτρης Στενός – 5 ποιήματα

SAM_0120

1.
Ισως να τρέμουν ολα τρομαγμένα
Ισως να τρέμουν ολα ταραγμένα
Ισως να τρέμουν ευτυχισμένα.

 

 

2.
Ρημαγμένος στην βουή της ομίχλης
τεμαχισμένος απο τη μέση   και κάτω
περπατάω με τη σιωπή.

 

 

3.
Το   κεφαλι μου   σφηνωμενο
κατω  απο τα ακίνητα πέλματα
γκριζας αράχνης.
Αραιά  και που
ικέτευα το Θεο
όταν  περνούσε μεσα μου
ενα διάφανο κρύσταλλο.

 

 

4.
Τι ήθελα πανω στη μάντρα
με τα γυαλιά;
Να δώ απο την αλλη πλευρά
τους σκοτωμένους.
Ανυποψίαστος
λύγισα μαζι με τα πουλιά.
Μια κλωστή  ομίχλης.
Πάει  καιρός  που  κυνηγάω  το όνειρο.

 

 

5.
Η καρδιά  μου   ειναι ενα ψυγείο που   συντηρεί
τους   νεκρούς.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: