Μίνα Ξηρογιάννη – Ένα ποίημα

PHOTO MINA 2

 

(το ποίημα που σιωπά)
(ΑΠΌΣΠΑΣΜΑ)

*
Ποίημα το ποίημα σε πλησιάζω.
Μα η απόλυτη ταύτιση
θα’ ναι για μένα χωρισμός.
Διότι ο έρωτας
είναι υπόθεση ανθρώπων που δεν γνωρίζονται.

*

Τόσα χρόνια ακίνητη στο πλάι σου,
κι όμως νιώθω
ότι αδιάκοπα στριφογυρνάω μέσα στο σύμπαν.

*

Στεκόμασταν σε απόσταση
πριν τη σκληρή και μοιραία
συνδιαλλαγή των σωμάτων.
Σε απόσταση πάλι μετά.

*

Πάρε με μαζί σου μέσα στο ποίημα
Εκεί που ο χρόνος είναι άπειρος
κι οι λέξεις αποπνέουν ελευθερία.

*

Αν έχουν κάποια δύναμη οι στίχοι μου
είναι που μ’ έμαθες ν’ αντέχω τη σιωπή.

*

Εσύ και το χάος μοιάζετε.

*

‘Ελα ,δώσε μια ευκαιρία στα σώματα
να εμβαθύνουν το ένα στο άλλο.

*

Η αίσθηση και μόνο
ότι με αφήνεις
να υπάρχω δίπλα σου
μου δίνει το ελεύθερο
να θεωρούμαι ποίημα.

*

Θέλω λίγο από τον χρόνο σου
λίγο από τον τόπο σου
λίγο από το βλέμμα σου
λίγο από τη σκέψη σου
πολύ από σένα.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: