Κατερίνα Σαμψώνα – Όχι πια έρωτες

Όχι πια Έρωτες.

( Στίχοι: ΚΟΡΕ ΥΔΡΟ )

Σιωπηλή η νύχτα απόψε, μα τα ίχνη των σκέψεων στους τοίχους του μοιάζουν. Σκέψεις έγινε, δίχως αρχή, δίχως μέση, δίχως τέλος…απλά είναι εκεί.

Όχι πια έρωτες
δε σ’ αγαπάω πια
και δεν ξυπνάω
μέσα στον ύπνο μου για σένα

Όχι πια έρωτες
δεν ανυπομονώ
πια να σε δω και
δίπλα σου να κοιμηθώ

Αλλά εγώ δε κοιμάμαι πια… και αυτοί οι στίχοι από που ξεφύτρωσαν; Η εικόνα του πλανιέται ανάμεσα στη κάφτρα του τσιγάρου που μετράει τα δάχτυλά μου, ανάμεσα σε λόγια που στάζουν αλκοόλ. Το φάντασμά μου σέρνεται , στο σπίτι, στο σπίτι μου…του…. κάτω από τη στέγη τέλος πάντων που κάποτε ανέπνεε.

Όχι πια δάκρυα
δε ζηλεύω πια
και δε θολώνω
τα γυαλια μου πια για σένα

Όχι πια θάνατοι
οχι πια διάβασμα
με ηρεμηστικά
οχι πια ύπνοι
με τηλέφωνα ανοιχτά

Ούτε χάπια, ούτε δάκρυα απόψε, μόνο το αλκοόλ ανταγωνίζεται το αίμα μου. Έχεις νιώσεις ποτέ τα κύτταρά σου καταραμένα; Να νιώθεις ότι στερεύεις από οξυγόνο, ότι το αίμα σου κυλάει ανάποδα; Γιατί να μη κυλάει ανάποδα και ο χρόνος, γιατί πάντα τρέχει τόσο γρήγορα, τόσο ανελέητα;

Όχι πια πρόστυχα μηνύματα
Όχι πια γέλια και παιχνίδια όταν είμαστε μαζί
Όχι πια μέλισσες το βράδυ
Όχι γατάκια το πρωί

Όχι πια έρωτες
δεν ξαναλεω πια
πως συνεχεια σε σκέφτομαι
δε ξαναλέω πια «θα σ’ αγαπώ»

Σ’αγαπώ, πόσα σ’ αγαπώ πήγαν χαμένα, σκέτη βεβήλωση. Σκόνη κάθε λέξη που έβγανε από τα χείλη του, πληγή κάθε βήμα προς τη λύτρωση, που πάντα ματώνει. Μη μου δίνεις σημασία, απόψε είμαι μεθυσμένη και οι πόρτες άνοιξαν, δεν υπάρχουν πια τα σύνορα της λογικής. Με εκείνον εξάλλου, πάντα έθαβα τη λογική…

Όχι πια έρωτες
γιατί εσύ το ζήτησες
και δεν μπορώ παρά να το δεχτώ

Για αυτό, απόψε κάτσε δίπλα μου και κοίταξε τα δάκρυά μου. Όμως, μη τα σκουπίσεις, άφησε τα να ξεπλύνουν κάθε θύμηση. Δε θα έχεις άλλη ευκαιρία να με δεις έτσι…χωρίς ίχνος προστασίας της ψυχής μου. Απόψε έιμαι άγραφο βιβλίο έτοιμο να μουτζουρωθεί, να διπλωθεί, να πεταχτεί στα σκουπίδια. Κοίτα με, γιατί αυτο το βράδυ, η σκέψη μου του ανήκει και σε έχω ανάγκη.

Όχι πια όνειρα
Όχι πια όνειρα
πως κάποτε θα ζήσουμε μαζί
εσύ δεν είσαι πια εδώ
κι εγώ ποτέ δε θα `μαι εκεί

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: