Κατερίνα Σαμψώνα – Νέα πραγματικότητα

        Ξυπνάς, φτιάχνεις καφέ, δίνεις ένα φιλί, ανάβεις το τζάκι και κάθεσαι δίπλα στη φωτιά. Όσο και να θέλεις να απολαύσεις την ησυχία του πρωινού, να χαθείς στον ήχο του ξύλου που καίγεται, το μυαλό σου αρνείται σθεναρά να πάρει ρεπό από την καθημερινότητα. Και αυτό το μούδιασμα στον αυχένα που σε προειδοποιεί ότι ο πονοκέφαλος θα σε επισκεφθεί ξανά, σε αναγκάζει να βάλεις μια δεύτερη κούπα καφέ και να ψάξεις την αγαπημένη σου φίλη, την παρακεταμόλη.

        Ανοίγεις το καπνό σου, κάτι σαν ιεροτελεστία ξεκινάει. Χαρτάκι από γλυκόριζα, το φιλτράκι και λίγος καπνός. Ποτέ δεν κατάφερες να το στρίψεις τέλεια. » Αρκεί που στέκεται ο καπνός μέσα» απαντούσες. Το έβαλες ανάμεσα στα δάχτυλα σου και πλησίασες τον αναπτήρα για να το ανάψεις και για μια στιγμή χάζεψες τη μικρή εκείνη φωτιά που ξεπήδησε.

My life flashed before my eyes, it was a horror to behold

A life-sentence sweeping confetti from the floor of a concrete hole

I let love in

 

           Οι στίχοι που πλημμύρησαν το χὠρο σε έκαναν να χαμογελάσεις …My life flashed before my eyes, it was a horror to behold…. μουρμούρησες , εισπνέοντας το πρώτο τσιγάρο της μέρας.

           Έκλεισες τα μάτια και άφησες τη νικοτίνη να κυκλοφορήσει σε όλο σου το σώμα, σαν λύτρωση για τη σκέψη που άρχισε να νοθεύεται με την ασχήμια της καθημερινότητας.

           Καφές , τσιγάρο και το βλέμμα του ανθρώπου που καθόταν απέναντί σου σε κρατούσαν σε παράλληλο σύμπαν με τη πραγματικότητα. » Και ο Nick …» Πέτάχτηκε μια φωνή στη άκρη του μυαλού σου…  «Ναι και αυτός…» Σκέφτηκες και γέλασες συνωμωτικά.

O Lord, tell me what I done

Please don’t leave me here alone

Where are my friends?

My friends are gone

O Lord, tell me what I done

Please don’t leave me here alone

Where are my friends?

My friends are gone

I let love in

              Δεν είχες δουλειά πια. Το πρωί που ξυπνούσες δεν είχες να ετοιμαστείς να πας κάπου. Τη καθημερινότητα που κάποτε αναθεμάτιζες σου τη στέρησαν με ενα τυπικό χαρτί που σου έλεγε ότι ήρθε η ώρα να απενεργοποιήσεις το ξυπνητήρι σου και να βάλεις τη στολή εργασίας στη ντουλάπα.

             Το » ίσως , όταν, εάν » της απόλυσής σου , έγινε ‘»ναι » , μια υπογραφή και ένα ταμείο ανέργιας , όχι μόνο της τσέπης σου αλλά και της επιθυμίας σου να βγείς από το σπίτι και να δεις τον ήλιο κατάματα.

 

I wish

Wishing for you to find your way

And I’ll hold on for all you need

That’s all we need to say

I’ll take my chances while

You take your time with

This game you play

But I can’t control your soul

You need to let me know

You leaving or you gonna stay

 

        Γύρισες και κοίταξες τον υπολογιστή σου, το video clip του Cave  έπαιζε στην οθόνη. Είχατε περάσει πολλά μαζί. Η φωνή του συνόδευε πολλά από τα γεγονότα της ζωής σου. Δυνάμωσες την ένταση του ήχου και έφερες ξανά το τσιγάρο στα χείλη σου.

 

So if you’re sitting all alone and hear a-knocking at you door

and the air is full of promises, well buddy, you’ve been warned

Far worse to be Love’s lover than the lover that Love has scorned

I let love in

         Έκλεισες τα μάτια σου και άφησες τη φωνή του να ταξιδέψει σε όλους τους νευρώνες του εγκεφάλου σου…

» Δε μπορεί, κάποια στιγμή θα πρέπει να ανοίξω τα παραθυρόφυλλα, κάποια στιγμή θα πρέπει να ανοίξω τη πόρτα και να κοιτάξω τον ήλιο κατάματα…» ψιθύρισες

I let love in

( Στίχοι : I Let Love In / Nick Cave )

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: