Δημήτρης Γκιούλος – Δίπολα

Κρατούσε τον πανηγυρισμό στην αλάνα. Κρατούσε τον πανηγυρισμό για το «πέτσινο» τέρμα στα VIP. Στο 90’.

Κρατούσε γερά στο κρεβάτι του νοσοκομείου. Κρατούσε  «άρρωστους» προϋπολογισμούς υγείας.

Κρατούσε ένα εισιτήριο μετανάστευσης. Κρατούσε ένα εισιτήριο αναψυχής.

Κρατούσε ένα κηδειόχαρτο. Κρατούσε το λογαριασμό της συνδρομητικής.

Κρατούσε το ψυγείο άδειο. Όχι από επιλογή. Κρατούσε την καρδιά του άδεια. Μάλλον όχι από επιλογή.

Κρατούσε για το τέλος της ημέρας ένα τσιγάρο για τον άστεγο στο παγκάκι. Κρατούσε με νύχια και με δόντια μια δουλειά. Τις περισσότερες φορές όχι δικά του.

Κρατούσε την αναπνοή του για να μη χαθεί μαζί με τη στιγμή. Εκείνη. Κρατούσε την αναπνοή της μπροστά στην καινούρια τσάντα που αγόρασε.

Κρατούσε σφιχτά το χέρι του στην πορεία. Κρατούσε σφιχτά το δακρυγόνο. Ύστερα το πέταξε.

Κρατούσε την οργή του για τις βιτρίνες. Κρατούσε την οργή του για τους αδύναμους.

Κρατούσε την πέτρα και αμφιταλαντευόταν να την πετάξει. Κρατούσε το πιστόλι, δε δίστασε ούτε μια στιγμή να πυροβολήσει.

Κρατούσε τη ζωή του από μια κλωστή. Κρατούσε τις ζωές μας στα χέρια του.

Κρατούσε μια πεντακάθαρη γαλανόλευκη σημαία πανηγυρίζοντας μετάλλια ντόπας. Κρατούσε μια κόκκινη από αίμα και κρυβόταν στα στενά.

Κρατούσε κάτι Πακιστανούς κλειδωμένους στην αποθήκη του. Κρατούσες το τηλέφωνο 5λεπτάκια παραπάνω ν’ ακούσεις ένα ακόμα «σ’ αγαπώ».

Κρατούσε το στιλέτο που σε μαχαίρωσε. Κρατούσες το ρυθμό στα τραγούδια ου έφτιαχνες.

Κρατούσε την εξουσία από τα αρχίδια. Κρατούσες  εισιτήριο. Δεν ήταν ακυρωμένο.

Κρατούσε τα κέρδη του στην Ελβετία. Κρατούσες την οργή σου για μια άλλη μέρα.

Κρατούσες ένα στριφτό τσιγάρο για παρέα. Κρατούσε τη μοναξιά του για το δείπνο.

Κρατούσες το βλέμμα σου καθαρό. Κρατούσε την οικιακή βοηθό που του καθάριζε το σπίτι με τρεις και εξήντα.

Κρατούσες τις Κυριακές για φίλους. Κρατούσε τις Κυριακές για ψώνια.

Κρατούσαμε τα όνειρα και τις ελπίδες αυτού του κόσμου στα βιβλία, στις αφηγήσεις στους νεκρούς μας. Κρατούσατε έναν κόσμο που σάπιζε με ψέματα.

Κρατούσαμε το δίκιο. Κρατούσατε τη Δικαιοσύνη.

Κρατάμε τη φωτιά της δημιουργίας. Κρατάτε τη φωτιά της καταστροφής.

Θα κρατήσουμε τη νίκη στα χέρια μας. Θα κρατάτε μια φωτογραφία από κάτι μπουζούκια ένα σαββατόβραδο.

Θα κρατάμε μωρά που δε θα γνωρίσουν τον κόσμο σας. Δε θα κρατάτε πια μικρογραφίες σας.

 Θα κρατάμε το μέλλον. Θα κρατάτε την αναπνοή σας να τελειώσει ο εφιάλτης.

Μόνο που δε θα ναι εφιάλτης, θα είναι η νίκη μας. Στο 90’.

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: