Σπύρος Βρεττός – Τα δεδομένα

Οι χίλιοι φύλακες

Επί ημέρες θαύμαζε
τα χίλια τόσα αγάλματα που έφτιαξε
και τα ‘θελε ως φύλακες
να του φυλάνε τη ζωή μετά το θάνατό του.
Την τελευταία μέρα πήγε κοντά τους και περπάτησε.
Ανάμεσα στα πόδια τους έκανε πως λιποθυμά
και σα νεκρός δοκίμαζε τους χίλιους φύλακές του.
Αλλά κανένας δεν κουνήθηκε.
Πτυχή σ’ αυτούς δε σχηματίστηκε.
Ούτε κι ανάσα.

Και πάνω που εννοούσε το μάταιο των αγαλμάτων
-κι ως να μην έφτανε αυτό-
ακούστηκαν κι από τα χέρια τους
τα χίλια φοβερά ρολόγια.
Δίχως καμιά αιτία. Δίχως κανένα λόγο.
Και μες στο θόρυβο αυτό
καθόλου πλέον δεν ακούγονταν των κολάκων τα λόγια.

Και καθώς όλα τ’ αγάλματα του μοιάζαν
θεώρησε για όλα τα στραβά που έγιναν
πως έφταιγε η ομοιότης.
Κι εφώναξε:
«Μα είναι δυνατόν αν πέθαινα
να έσκυβα εγώ να με βοηθήσω;
Γι’ αυτό κι από τα όμοιά μου αγάλματα
κανένα δεν κουνήθηκε.
Γι’ αυτό πτυχή δε σχηματίστηκε.
Γι’ αυτό κι η ανάσα μέσα μπήκε.
Κι ας σταματήσω τώρα το ρολόι μου
ευθύς να σταματήσουνε τα χίλια τα ρολόγια».

Δεν πρόλαβε να νιώσει πάνω του
τις νέες επαινετικές χειρονομίες των κολάκων,
τα νέα θαυμαστά χαμόγελα και τα μεγάλα μάτια
για όσα εκείνη τη στιγμή κατόρθωσε
-να βάλει τέλος δηλαδή στα χίλια φοβερά ρολόγια-
όταν τα χίλια τακ τα φοβερά
αυτόνομα και ξαφνικά
παρήχησαν τον χρόνο
και τον τελειώσαν γρήγορα
σα να ‘ταν μία μέρα.

 

ΙΙ
Τι κριτική θεέ μου

Τι κριτική Θεέ μου κι απ’ αυτούς.
Να μου καταλογίσουν
ότι στα έργα μου αφαίρεσα τα ρούχα
γιατί με δυσκολεύουν πλέον οι πτυχώσεις
και πως γι’ αυτό και οι γυμνές, λιτές γραμμές
που τολμηρά αρέσκομαι σ’ αυτές.

Το βλέπω πως θα βάλουνε ζωγράφο βρακωτή
να δει τα σώματά μου σαν γυμνούς νεκρούς
που χρεία έχουνε των υφασμάτων,
μιας γάζας οπωσδήποτε
που κάπως ντύνει.

Προς το παρόν
με πρόσωπο παράλληλο στον ουρανό
το μάτι ανοίγω του θεού
και ό,τι γίνει.

Από την ποιητική συλλογή, Τα δεδομένα, Εκδόσεις Γαβριηλίδης 2013

Dedomena_Vrettos

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: