Ι.Μ Στρατούλιας – Τέσσερα ποιήματα

Γύψινα αγάλματα

Σε ύπνο παραδομένη
με την ανάσα της
να νικάει το σκοτάδι,
μου στέλνει
τη βουή της θάλασσας,
τη μυρωδιά του νερού,
τη γεύση των ονείρων
και εκείνα τα γύψινα αγάλματα
του βυθού
που μάταια προσπαθούν
στην επιφάνεια να βγουν.

Όνειρο

Χθες βράδυ στον ύπνο του
ήρθε η μάνα του•
είχε τόνα μάτι κόκκινο
κτυπημένο στο ντουλάπι της κουζίνας,
τ’ άλλο τεράστιο- κυκλώπειο•
στα λόγια που του είπε
οι λέξεις κολλημένες
και όταν τον πήρε αγκαλιά,
τρομαγμένος φώναξε τον πατέρα•
απόκριση καμιά.
Έτσι συνέχισε να κοιμάται.

Όλα

Λοξές διασχίσεις εθνικών οδών,
καθαγιασμένες μείξεις εκκριμάτων,
ένας φόβος που σχίζει την ψυχή,
κραυγές νεογέννητων σε μαιευτήριο,
ο γδούπος της πέτρας
στο ξύλινο κουτί που μόλις κατέβηκε,
ο μπάρμαν στην Κουρούτα
και μια αναμονή.

Παρηγοριά

Σώμα αιχμάλωτο
στις κολλώδεις ίνες
των λέξεων που σου απευθύνω•
σπατάλη αναρίθμητη.
Μόνη παρηγοριά
η σκέψη των μοναχικών γυναικών
που χάνονται το σούρουπο
στα υγρά στενά της πόλης.

Από την ποιητική συλλογή Οι μεταμορφώσεις του νερού, Εκδόσεις Πολύεδρο, 2013

stratoulias

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: