Μαρία Τσολιά – Δύο ποιήματα

tsolia

Δια παν ενδεχόμενον

Ορκισμένος έρωτας
στοιχειώνει τον ύπνο μου
σκηνοθετώ θανάτους
και εικονικές αυτοχειρίες
προσποιούμαι την ηττημένη
να τον ξεγελάσω

κοιμάμαι ωστόσο
με το σπαθί μου.

 

Νυχτερινές στέγες

Θέλησα να αλλάξω
τη μοίρα των πουλιών
που κρατούσα δεμένα
στο χέρι με κλωστή

να γίνουν οι ψυχές μας
σήματα καπνού
και τα κορμιά μας
σκόρπια στάχτη
πάνω σε νυχτερινές στέγες

μα είπες
ας το ξεχάσουμε.

Από την ποιητική συλλογή Όσο κόκκινο μου αρνήθηκες, Εκδόσεις Οσελότος, 2013

tsolia2

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: