Δήμητρα Αγγέλου – Στάζουν μεσάνυχτα

Aggelou

Απρόσκλητε επισκέπτη της νύχτας

Σε καλωσορίζω στο σκοτάδι μου

Θα λείψω λίγα λεπτά

Να βάλω έναν πιο άνετο εαυτό

Κι ένα πιο δυνατό ποτό

Βολέψου

Εδώ είναι το σπίτι σου

Έχει όλα τα κομφόρ καθώς βλέπεις

Και προπαντός

Έχει ησυχία

Βολέψου

Στα αναπαυτικά μου ξύλινα πατώματα

 

Τι καθησυχαστική η μυρωδιά του ξύλου!

Από εκεί βλέπει κανείς τον ουρανό

 

Βλέπεις τον ουρανό;

Αυτόν δεν ήθελες;

 

Για εσένα άνοιξα τόσες τρύπες

Για εσένα βρέχομαι και κρυώνω

Για εσένα απρόσκλητε με ρήμαξα έτσι

««««««««««««««««`

Γυρνάω σπίτι μονίμως λερωμένη

Τα πόδια μου είναι γεμάτα χώματα

Τα χέρια και τα μαγουλά κολλάνε παγωτό

Ποτέ δε θυμάμαι που έχω αποπλανηθεί

Ίσως πηγαίνω σε παιδικές χάρες

Ίσως κυλιέμαι σε χώματα

Και δίπλα στη θάλασσα φτιάχνω κάστρα από λάσπη

 

Και όνειρο

 

Κάστρα από λάσπη και όνειρο

aggelou_2[Από την ποιητική συλλογή Στάζουν μεσάνυχτα, Εκδόσεις Μελάνι, 2013]

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: