Γιώργος Μανάδης – Δύο ποιήματα

dead_butterfly_by_klarissimus-d5j88h1

Τίτλος: Πέτερ Μεμά

 

Για στρατευμένο αριστερό είχε μια σχεδόν καπιταλιστική εμμονή με τα κλειδιά και τις πόρτες.

Ο Πέτερ Μεμά.

Περιέργως ήμουν η μόνη που έβρισκα ειρωνική τη γειτνίαση του με ένα κατηχητικό που ενίοτε λειτουργούσε και ως εκκλησία, με τα παλιά δικαστήρια και ένα πωλητήριο ζώων.

Ωμών.

Επιταγή #23 του Διευθυντή: Αν η άνοιξη αργήσει ακουμπηθείτε μόνοι σας.

Ποτέ σε ζεύγη.

Στα επαρχιακά μπαρ η νέα μόδα είναι ψημένα κεμπάπ πλάι σε τζιν.

Ή έτσι μας ενημέρωναν οι κυνηγοί.

Οι αιχμοφόροι.

Ματώνω. Κυρίως εκεί που σπάνε τα χέρια μου.

 

 

Τίτλος: Κάρο Αίδυλ

 

Στα στενά ενσωματώνονται.

Είχε μια φάλση εντύπωση ότι όλοι οι σωστοί μιλάνε για αίμα.

Μεγαλώνοντας τα βασικά χαρακτηριστικά συγγραφής-ή τουλάχιστον έτσι της έλεγε η μάνα της-ήταν το τσιγάρο, το ποτό και τα βαμμένα νύχια.

Κάθε πρωί ξύπναγε με ένα τεράστιο όνειρο ανεμιστήρα και μετά τον καφέ της σύλλεγε εικόνες βίας.

Και μετά έκλαιγε.

Το πρώτο της παιδί με το Γιάννη βγήκε ουρλιάζοντας.

http://yparon.blogspot.fr/

http://dentonwelchjournals.blogspot.gr/

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: