Βάλια Καραμάνου – Αστεροειδής γλυκάνισος

valiakaramanou

Πέρασαν δέκα μέρες χωρίς καμιά επικοινωνία με το Νίκο , κατά τις οποίες η Έλενα δεν βγήκε από το σπίτι. Όλη μέρα λαγοκοιμόταν και τη νύχτα βημάτιζε πάνω κάτω στο δωμάτιό της καπνίζοντας. Μιλούσε ακατάπαυτα ,τσακωνόταν με τον εαυτό της , το Νίκο σα να ήταν εκεί. Μετά τις πρώτες δυο τρεις μέρες όμως άρχισε να μιλά και στη σκιά με τα φλογερά μάτια που ζωγράφισε το βράδυ του χωρισμού τους! Στην αρχή ένιωθε έναν αδιόρατο φόβο, ίσως λόγω του εφιάλτη που είχε δει λίγο πριν μπλέξει για τα καλά με το Νίκο, και απέφευγε να την κοιτάζει. Σιγά σιγά όμως άρχιζε να την παρατηρεί. Άλλωστε, ήταν δικό της δημιούργημα, κομμάτι του εαυτού της ! Κατόπιν, άρχισε να της μιλά, να της εξομολογείται τον πόνο της , να την παρακαλά για βοήθεια!…

-Τρελαίνομαι; Αναρωτιόταν κάποιες στιγμές .

Όμως όχι . Δεν ήταν τυχαίο που τη ζωγράφισε σχεδόν αυτόματα , ενώ την είχε δει στον ύπνο της μήνες πριν μέσα στον γκρεμισμένο κήπο. Ήταν σημάδι! Ίσως ήταν μοιραίο το σμίξιμό της με το Νίκο και ίσως έπρεπε να επιστρατεύσει και άλλα μέσα για να τον φέρει κοντά της.

Τη δέκατη νύχτα ,αποκαμωμένη από την αϋπνία και την ολιγοφαγία , ξάπλωσε στο πάτωμα μπροστά στη σκιά. Έκλεισε τα μάτια της και γλίστρησε έξω στον κήπο από το ανοιχτό παράθυρο. Ανάλαφρη πέταξε ως το διαμέρισμα του Νίκου . Κρυφά σαν αεράκι νυχτερινό μπήκε από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα και έφτασε στο συζυγικό κρεβάτι –αχ !αυτό το καταραμένο κρεβάτι! Κοιμόντουσαν βαθιά . Η Έλενα κάθισε πάνω στο Νίκο και έσκυψε προς το μέρος του . Το πρόσωπό του πλημμύρισε από τα μαλλιά της , τα ρουθούνια του γέμισαν από τη μυρωδιά της και ξαφνιασμένος άνοιξε τα μάτια του.

-Σσσσς!…έκανε εκείνη κλείνοντας το στόμα του με την παλάμη της…

 

Την ξύπνησε ο ήχος του κινητού της τηλεφώνου . Σχεδόν κοιμισμένη απάντησε άχρωμα :

-Ναι;

-Έλενα! Ακούστηκε η φωνή του Νίκου όλο τρυφερότητα και συντριβή.

Αμέσως τινάχτηκε πάνω σα να τη διαπέρασε ηλεκτρικό ρεύμα! Ήταν ο Νίκος! Ακουγόταν χάλια . Της εξομολογήθηκε ότι υπέφερε όλες αυτές τις μέρες μακριά της , ότι δεν κοιμόταν σχεδόν καθόλου και ότι μόλις το κατάφερε για λίγο την περασμένη νύχτα ,συνέβη κάτι ανεξήγητο: ξύπνησε απότομα έχοντας την αίσθηση ότι ήταν πάνω του εκείνη ! Αισθανόταν τη ζεστή σάρκα της , τη μυρωδιά των μαλλιών της! Δεν μπόρεσε να ξανακοιμηθεί από εκείνη την ώρα . Κάθισε ως το ξημέρωμα στη βεράντα και κάπνιζε χαζεύοντας το ολόγιομο φεγγάρι…

Ένα κύμα γλυκιάς ανακούφισης διαπερνούσε την Έλενα σε όλη τη διάρκεια του τηλεφωνήματος . Ή φωνή του ήταν βάλσαμο στην ψυχή της! Κανόνισαν να συναντηθούν άμεσα για να μιλήσουν.

Όταν τελικά έκλεισε το τηλέφωνο πετούσε από τη χαρά της . Ντύθηκε, έφαγε και ετοιμάστηκε να βγει για έναν περίπατο στον κήπο. Όταν περνούσε μπροστά από τον καμβά με την αλλόκοτη μορφή στάθηκε και την κοίταξε . Θυμήθηκε το χτεσινό της όνειρο , τις ικεσίες , την πανσέληνο…Στύλωσε τα καταπράσινα μάτια της πάνω σε εκείνα τα πορφυρά και μουρμούρισε μ’ ευγνωμοσύνη:

-Σ’ ευχαριστώ…

 

……………………………………………………

 

Τη δεύτερη φορά που χώρισαν δεν έχυσε ούτε ένα δάκρυ η Έλενα. Είχε βουλιάξει στην απόγνωση και μέσα της είχε αδειάσει. Για κακή της τύχη, όταν πήγε να πληρώσει το ενοίκιο στον κυρ Δημήτρη στις αρχές του Απρίλη , εκείνος της άνοιξε την κουβέντα για το Πάσχα που πλησίαζε. Τη ρώτησε αν σκοπεύει να ταξιδέψει και φυσικά ανέφερε ότι αυτός, η κόρη του , ο γαμπρός του και τα εγγόνια του θα περνούσαν το Πάσχα στο χωριό τους . Η Έλενα ένιωσε τα γόνατά της να κόβονται , την καρδιά της να θρυμματίζεται σε  , αλλά κρατήθηκε για να μην το δείξει.

-Τι να κάνω; είπε γονατίζοντας μπροστά στη σκιά αργότερα στο δωμάτιό της , τι να κάνω;
        Κράτησε το κεφάλι της ανάμεσα στα γόνατά της αρκετή ώρα…Ξάφνου , ανασηκώθηκε απότομα τινάζοντας τα πορφυρά μαλλιά της προς τα πίσω.

-Δεν μπορεί! Παρακάλεσε τη σκιά.

Εκείνη όμως συνέχιζε να την ‘καρφώνει’ αδυσώπητα με τα πορφυρά μάτια της. ‘Για ν’ αποκτήσεις κάτι πρέπει να θυσιάσεις κάτι άλλο’! Αυτό βούιζε στ’ αυτιά της Έλενας.

-Αίμα…ψέλλισε με φρίκη.

Τινάχτηκε πάνω και βγήκε σαν κυνηγημένη στον κήπο για ηρεμήσει. Μια ανατριχίλα διαπερνούσε τη ραχοκοκαλιά της …

‘Αστεροειδής Γλυκάνισος» εκδόσεις Γαβριηλίδη 2012

Aster.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: