Αφιέρωμα σονέτο – Θωμάς Παπαστεργίου

thomaspapastergiou

α΄

Δυο ήλιοι ανατέλλουν στα μάτια μου
κάθε πρωί. Η σπορά των αστεριών
σ’ άνυδρες χαρακιές, να βρει μια στάλα
νερό, σε χώμα ξεραμένο, ψάχνει.

Μέσα στο όνειρο παλεύω να βρω
το σώμα της σκιάς που είμαστε, και
να θυμηθώ σημάδια ξεχασμένα
από χρόνια. Ν’ αναγνωρίσω Εσένα,

που είσαι πάνω απ’ τον καιρό, τον πόθο
και την μνήμη. Σ’ επίπεδη θάλασσα
με δίχως ένα κύμα για συντροφιά

με δίχως μια ρυτίδα, σ’ απέραντη,
νεκρή, έχω χαθεί. Μα κάθε πρωί
δυο ήλιοι ανατέλλουν στα μάτια μου.

 

β΄

Όλη τη νύχτα πάλευα να σε βρω.
Πήρα τους δρόμους κάτω απ’ τ’ αστέρια,
Περπάτησα αιώνες και αιώνες
Ξέχασα τ’ όνομά σου, τα μάτια σου,

Τα χέρια, το άρωμα της κοιλιάς σου,
Τα φιλιά του ανέμου και τη ζεστή
Ανάσα σου, που ‘νιωθα κάθε βράδυ
Πάνω στο μπράτσο μου. Σ’ αναζητούσα

Απεγνωσμένα, μες στους βαθιούς ίσκιους
Φυλλωσιάς κορμιών γνώριμων και ξένων
Μα πουθενά δε σ’ εύρισκα Αγάπη.

Και τότε χάραξε η αυγή μια πληγή
Στη νύχτα, κι ο ήλιος που ανέτειλε
Στο πλάι μου σε φώτιζε σαν πρώτα.

 

γ΄

Μέσα στις χούφτες μου κρατάω γερά
Τους καρπούς σου. Παρουσία κι όνειρο
Το αστέρινο σώμα σου, πάλλεται
Σάρκινο, διάφανο μες στα χέρια μου.

Πάνω σου ξεσπά τη δύναμή της
Η αστραπή. Η φωτιά του κεραυνού
Μέσα σου εγκαθίσταται και Λύτρωση
Ψάχνεις να βρεις στο νερένιο κορμί μου.

Μ’ έναν ερωτικό σπασμό μέσα σου
Θέλω να γεννηθώ. Να σμίξω μέσα
Στο κορμί σου, τούτον τον κόσμο με τον

Άλλο, τον μυστικό: το φως του ήλιου,
Της σελήνης και των άστρων μέσα σου
Ένα να γίνει. Σαν πρώτα. Αγάπη.

http://logocafe.blogspot.gr/

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: