Straw Dogs Magazine – Συνέντευξη με τους δημιουργούς του

straw_logo_circle copyblog

Το Straw Dogs magazine είναι ένα περιοδικό για τις τέχνες με έδρα του την Κύπρο. Την ύλη του καλύπτουν πρωτοεμφανιζόμενοι καλλιτέχνες από τον χώρο της ποίησης, πεζογραφίας, ζωγραφικής, φωτογραφίας, μουσικής, κινηματογράφου, κ.α. Στις σελίδες του περιοδικού υπάρχουν επίσης αμετάφραστα κείμενα, ποιήματα και αφιερώματα αλιευμένα από το διαδίκτυο είτε από τις προσωπικές βιβλιοθήκες του καθενός καθώς και σπάνιο αρχειακό υλικό από τον Κυπριακό τύπο και όχι μόνο. Σκοπός του περιοδικού είναι να αναδείξει νέα παιδιά που θέλουν να παρουσιάσουν την δουλειά τους για πρώτη φορά σε μορφή εντύπου. Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2012, ενώ όσοι επιθυμούν να επικοινωνήσουν με το περιοδικό για παρουσίαση του έργου τους, μπορούν να το κάνουν στο mail: strawdogsmagazine@yahoo.com. Η  έκδοση του περιοδικού είναι τριμηνιαία.

Με αφορμή την κυκλοφορία του 2ου τεύχους σε λίγες ημέρες, ο Γιάννης Ζελιαναίος και η Γιώτα Παναγιώτου μας συστήνουν το  Straw Dogs Magazine απαντώντας στις ερωτήσεις του Παράθυρου, και εγκαινιάζοντας τη στήλη των συνεντεύξεων

1) Straw dogs magazine: Καταρχήν το όνομα. Από  πού εμπνευστήκατε και ποιος ο νονός του εγχειρήματος;

Γ.Ζ: Αν και το όνομα σε παραπέμπει κατευθείαν στην  ταινία του αγαπημένου σκηνοθέτη Sam Peckinpah με τον ομώνυμο τίτλο από το 1971, ουδεμία σχέση υπάρχει ανάμεσα στο φιλμ και στο περιοδικό – εκτός ίσως από κάποιους συμβολισμούς που έχω αναφέρει σ’ ένα κείμενο σχετικά με την ονομασία του Straw Dogs magazine. Απ’ την άλλη, αν και ο «νονός» του περιοδικού είμαι εγώ, η Γιώτα κατάφερε με τον πλέον ιδανικό τρόπο να περιγράψει το σημασιολογικό «παιχνίδι» που δημιουργήσαμε με την λέξη stray να μετατρέπεται σε straw. Η ίδια θα στα πει καλύτερα.

Γ.Ι.: Το όνομα που επέλεξε ο Γιάννης, με βρήκε ευθής εξαρχής σύμφωνη μιας και το θεώρησα κατ’αρχάς ως το σημασιολογικά καταλληλότερο ως προς τον στόχο και την ταυτότητα του ίδιου του περιοδικού – αδέσποτα σκυλιά, «αδέσποτοι» καλλιτέχνες – και κατά δεύτερον από πλευράς αισθητικού και εννοιολογικού υπόβαθρου, ως το ευστοχότερο λογοπαίγνιο που θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε για να βαφτίσουμε το εγχείρημά μας. Όσον αφορά το δεύτερο μέρος, το αισθητικό και εννοιολογικό υπόβαθρο, συσχετίσαμε τον τίτλο με το κίνημα του Σουρεαλισμού. Πιο συγκεκριμένα, όπως το 1925 οι σουρεαλιστές εφηύραν, ανέπτυξαν και καθιέρωσαν το cadavre exquis, ένα παιχνίδι λέξεων στο οποίο συνειρμικά δημιουργείτο μια φράση ή καλύτερα μια σειρά λέξεων απαρτισμένη από λέξεις φαινομενικά ασύνδετες μεταξύ τους και αδύνατον ως προς τον παραλήπτη να συλλάβει την προϋπάρχουσα εγκεφαλική ή συναισθηματική διαδικασία που τελέστηκε απ’ τον δημιουργό μέχρι να βγει το εν λόγω αποτέλεσμα, έτσι κι εμείς επιλέξαμε να παίξουμε με τη σειρά μας με τον τίτλο του περιοδικού μας. Παίρνοντας τα «αδέσποτα σκυλιά» (stray dogs) σαν εναυσματικό ερέθισμά, αποφασίσαμε να κρατήσουμε τον εννοιολογικό και σημασιολογικό ορισμό, αλλοιώνοντας όμως κατά ένα γράμμα την πρώτη λέξη και τροποποιώντας την σε μια άλλη ήδη υπαρκτή λέξη «straw» (ψάθινα). Εν ολίγοις δηλαδή, κρατήσαμε τον πρώτο εννοιολογικό ορισμό της λέξης αδέσποτα και τον ενσωματώσαμε σε μια άλλη λέξη. Κατ’ επέκταση λοιπόν, χρησιμοποιούμε μια λέξη που υφίσταται στα αγγλικά με μια άλλη έννοια, αλλά δίνοντάς την τη σημασία μιας άλλης επίσης υπαρκτής λέξης. Ένα είδος κανταβρικού παιχνιδιού του οποίου ο εννοιολογικός άξονας μοιάζει ασύμβατος με τον γραφικό κώδικα. Εξαρτάται πως θέλει κανείς να το δει..Ψάθινα ή αδέσποτα..

2) Ένα περιοδικό για την Τέχνη. Ας γίνουμε λίγο πιο σαφείς.

Γ.Ζ: Το περιοδικό είναι χωρισμένο σε κατηγορίες και καταπιάνεται με διάφορες μορφές τέχνης. Στην πρώτη του κατηγορία φιγουράρει η πεζογραφία με την ποίηση, ακολουθεί η φωτογραφία ενώ αμέσως μετά τα εικαστικά. Κάπου προς το κέντρο, υπάρχει η κατηγορία-«μπαλαντέρ» όπως την ονομάσαμε καθώς από τεύχος σε τεύχος θα αλλάζει και θα είναι στην ουσία μια κατηγορία – παρουσίαση ενός project ή κάποιου είδους αφιερωματικού χαρακτήρα. Μετέπειτα συνεχίζουμε με το «Αρχείο Κύπρου» όπου το έχει αναλάβει ένας από τους σημαντικότερους μελετητές  – ερευνητές του νησιού και συγκεκριμένα της Λεμεσού, ο κύριος Τίτος Κολώτας, γράφοντας αποκλειστικά αφιερώματα για το Straw Dogs και για ανεξερεύνητες ιστορίες και πτυχές της Κύπρου. Ήταν πραγματικά τιμή μας που ένας τόσο σημαντικός άνθρωπος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά δηλώνοντας παρόν σε κάθε επόμενο τεύχος. Λίγο πριν το «κλείσιμο», υπάρχει η κατηγορία της μουσικής που θα λειτουργεί πάντοτε με αφιερωματικό χαρακτήρα ενώ το περιοδικό κλείνει όπως ξεκίνησε, δηλαδή με λογοτεχνία, έχοντας στην ουσία ένα αφήγημα σε συνέχειες του κυρίου Μίμη Σοφοκλέους  που να σημειώσω πως ήταν ο άνθρωπος που έφτιαξε την πρώτη ροκ μπάντα στη Κύπρο. Θέμα του αφηγήματος είναι η μια περιπλάνηση στη Αθήνα με ακόλουθους κάποια αδέσποτα σκυλιά που «παρακολουθούν» το καλλιτεχνικό παρελθόν αλλά και παρόν της πόλης καθώς το αφήγημα εξελίσσεται  σαν πεζοπορικό road movie.

Γ.Ι: Ο «αρχισυντάκτης» με κάλυψε (γέλια) ! Να συμπληρώσω μόνο πως εξ ορισμού του το Straw Dogs δεν ακολουθεί πιστά κάποιες προφιξαρισμένες κατηγορίες. Αυτό σημαίνει πως ό,τι εμπεριεχόταν στις σελίδες του πρώτου τεύχους, μπορεί μετέπειτα να μην υπάρχει καθώς επίσης μπορεί να ενσωματωθούν στην πορεία κάποιες ακόμη κατηγορίες οι οποίες δε συμπεριλήφθηκαν στο πρώτο τεύχος, όπως αυτές των κόμικ και των μεταφράσεων που εγκαινιάζουμε στο δεύτερο τεύχος.

3) Έδρα η Κύπρος.  Το περιοδικό είναι μια γέφυρα πολιτισμού ανάμεσα στην Κύπρο και την Ελλάδα; Είναι μια επιφάνεια διεπαφής και ένας χώρος ώσμωσης νέων και όχι μόνο, καλλιτεχνών ανάμεσα στους δύο τόπους. Ή είναι πολλά περισσότερα; Στο πρώτο τεύχος π.χ υπήρχαν κείμενα και στα αγγλικά. Ποιο είναι το κοινό – στόχος του περιοδικού;

Γ.Ζ: Απαντώντας ανάποδα στα ερωτήματα πρέπει να σου πω πως σε σχέση με το κοινό από τη δική μου πλευρά υπήρξε μια απογοήτευση. Και δεν μιλώ σε σχέση με τις πωλήσεις αλλά καθαρά στο ηλικιακό κοινό. Όταν οι πλείστοι που ενδιαφέρονται να αγοράσουν ένα καλλιτεχνικό περιοδικό είναι από ηλικίες 35 και άνω, κάπου, κάτι πρέπει να αρχίσει να σε απασχολεί για τις νεότερες γενιές και αυτό είναι ένα θέμα που δεν θα αναλύσουμε εδώ . Φυσικά είναι νωρίς ακόμα για να προσδιοριστεί το κοινό σου όπως και οι στόχοι του. Επειδή έχω μάθει να προχωρώ με μικρά και σταθερά βήματα αυτό που θα σου ‘λεγα για μοναδικό στόχο προς το παρόν είναι το περιοδικό να αντέχει και να βγαίνει κάθε τρίμηνο, για όσο θέλουμε εμείς οι τρεις δημιουργοί του να βγαίνει. Τώρα για το θέμα γέφυρας πολιτισμού και χώρος ώσμωσης που αναφέρεις, θα επιθυμούσαμε κάτι τέτοιο να συμβεί και θα ήταν ότι ιδανικότερο για τα παιδιά που συμμετέχουν στα τεύχη μας. Πρέπει να σου πω πως σκοπός του Straw Dogs είναι να ενώσει αυτούς τους καλλιτέχνες ώστε να επικοινωνήσουν μεταξύ τους και μέσα στα σχέδιά μας είναι μελλοντικές ομαδικές εκθέσεις ώστε να προβάλλουν τη δουλειά τους. Πέρα από την Κύπρο και την Ελλάδα, έχουμε πει πως σε κάθε τεύχος θα υπάρχει πάντα κι ένας καλεσμένος από το εξωτερικό. Στο πρώτο τεύχος, είχαμε την καταξιωμένη ζωγράφο – και φίλη μας πια – Lavely Miller από την Αμερική,  η οποία έδειξε τεράστιο ενδιαφέρον για την προσπάθειά μας – περισσότερο μάλιστα από κάποιους άλλους που έπρεπε στην ουσία να δείξουν. Ήδη 50 αντίτυπα του πρώτου τεύχους του Straw Dogs περιδιαβαίνουν στην Αμερική και βρίσκονται μέσα σε galleries όπου η ίδια η Miller αγόρασε και διοχέτευσε. Αυτό για μένα λέει πολλά για τον ίδιο το καλλιτέχνη και τη σχέση του με την τέχνη. Αλλά απ’ την άλλη όπως σου είπα μικρά και σταθερά βήματα, άλλωστε έχουμε να κάνουμε με ένα έντυπο κι όχι άλλο ένα καλλιτεχνικό site.

Γ.Ι: Με το «μικρά και σταθερά βήματα» του Γιάννη, θα συμφωνήσω απόλυτα. Ξεκινάς από μια ιδέα, καταλήγεις σε μια πράξη και στο ενδιάμεσο η «μαγκιά» και η τέχνη έγκειται στο να μην πάρουν απ’τη μια τα μυαλά σου αέρα και απ’την άλλη να μην σε φάει η απληστία και η μεγαλομανία. Το θέμα είναι να ξέρεις τι κάνεις και γιατί – άμα τα ξέρεις αυτά, το μόνο που μένει είναι να δουλεύεις μόνο το πως. Άλλωστε, μόλις ξεκινήσαμε και προφανώς μοναδικός μας στόχος όπως είπε κι ο Γιάννης είναι το περιοδικό να αντέξει, να βγαίνει για όσο οι τρεις υπεύθυνοι του θέλουν. Από’κει και πέρα, η πορεία του θα είναι από μόνη της το επιχείρημα για τους ίδιους τους στόχους του.  Τώρα όσον αφορά την συν-ύπαρξη Ελληνικού και Κυπριακού πολιτισμού, κάτω απ’τη «στέγη» ενός καλλιτεχνικού εντύπου που εδράζει όχι στον πεπατημένο χώρο των εντύπων της Ελλάδας αλλά στην μικρή Κύπρο, αυτό από μόνο του λέει πολλά. Η ανάγκη διεπαφής μεταξύ των δύο πολιτισμών – που αν μη τι άλλο έχουν ως συνδετικό κρίκο την κοινοχρηστία της Ελληνικής γλώσσας – μοιάζει να είναι αναγκαία και ουσιώδης, όχι από την εθνικιστική άποψη ή την άποψη της δήθεν αλληλεγγύης που υπήρχε ανέκαθεν μεταξύ των δύο, αλλά από την άποψη της επικοινωνιακής αμεσότητας. Αυτοσκοπός του περιοδικού δεν είναι η δημιουργία ενός Ελληνοκυπριακού πολιτισμικού και καλλιτεχνικού κράματος, αλλά η πολιτιστική αλληλεπίδραση διαμέσου μιας συν-ύπαρξης που από μόνη της δε μπορεί να καθορίσει ex nihilo πως θα κυλήσει, εάν το ίδιο το έντυπο και πιο συγκεκριμένα οι ίδιοι οι καλλιτέχνες που παρουσιάζονται σ’ αυτό δεν κινηθούν σε μια τέτοια κατεύθυνση. Εμείς θέσαμε τα θεμέλια μιας παράλληλης καλλιτεχνικής παραγωγής και μαζί μ’αυτά γιατί όχι και γέφυρες μεταξύ των δύο – φτάνει να υπάρχει ταυτοχρόνως από πλευράς καλλιτεχνών η ανάγκη να στηρίξουν και οι ίδιοι τις γέφυρες αυτές κι όχι να τις προσπεράσουν. Όσο για τους ξένους καλλιτέχνες, όπως αναφέρει και ο Γιάννης πιο πάνω, σε κάθε τεύχος θέλουμε να συμπεριλαμβάνουμε κι ένα ξένο καλλιτέχνη. Πάνω σε αυτό, απλώς να πω πως η επιλογή αυτή είναι διττή – απ΄τη μία, εμείς οι ίδιοι παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα στο εξωτερικό θεωρούμε πως υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες με τους οποίους θα ήταν όμορφο να συνεργαστούμε καλλιτεχνικά παρουσιάζοντας δείγματα της δουλειάς τους στο Straw Dogs και απ’την άλλη προσωπικά θεωρώ πως ο κόσμος της Κύπρου, έχει ανάγκη να «παιδευτεί» και να μάθει τι γίνεται εκεί έξω από θέμα καλλιτεχνικής πλευράς, διευρύνοντας τους αισθητικούς και όχι μόνο ορίζοντες του. Και μια που μιλάμε για το κοινό, να σου πω πως το κυπριακό κοινό είναι ένα κοινό δύσκολο αλλά δεκτικό. Δύσκολο ως προς το ότι απ’τα γεννοφάσκια του και μέχρι σήμερα, δεν έχει βιώσει έμπρακτα και συστηματικά στους κόλπους του την επίδραση και την επιρροή των πλείστων καλλιτεχνικών κινημάτων ανά τον κόσμο – κάτι που σημαίνει πως η εντρύφησή του σε αυτά σήμερα απαιτεί ίσως κάποια διαφορετικά προσεγγιστικά ερεθίσματα – αλλά δεκτικό μιας και όταν καλείται να συναντήσει την Τέχνη, το κάνει με ενδιαφέρον. Βεβαίως, μετά λύπης και ποτέ απογοήτευσης, συνειδητοποίησα κι εγώ όπως κι ο Γιάννης πως το εδώ αναγνωστικό κοινό – του πρώτου τεύχους πάντα – δεν ήταν η κυπριακή νεολαία, αλλά μεγαλύτεροι ηλικιακά άνθρωποι. Αυτό ασφαλώς – σύμφωνα πάντα με το που ανήκεις, στους πρώτους ή στους δεύτερους – δεν είναι κακό, ούτε όμως και καλό..

4) Το πρώτο τεύχος του περιοδικού, είναι αισθητικά άρτιο με πολύ ωραίο γραφιστικό στήσιμο. Τα περιεχόμενά του περιλαμβάνουν αρκετα ετερόκλητα στοιχεία και ρεύματα. Πόσο δύσκολο είναι να συνθέσεις ένα πολυφωνικό τεύχος χωρίς να χάσεις την αισθητική σου ταυτότητα;

Γ.Ζ: Το πρώτο τεύχος είναι πάντα και το πειραματικό τεύχος. Αναπόφευκτα, ετερόκλητα στοιχεία και ρεύματα θα βρεθούν και θα προσπαθήσουν να «μονιάσουν». Σιγά σιγά θα χτίζεται μια δική μας αισθητική ταυτότητα αφού εμείς και μόνο εμείς επιλέγουμε το τι θα αποτελέσει την ύλη του. Ήδη τώρα που πλησιάζει η κυκλοφορία του δεύτερου τεύχους, στο θέμα των εικαστικών και της φωτογραφίας η θεματική του είναι αρκετά δεμένη και με κάποια συνοχή. Για το θέμα τους στησίματος τώρα καθώς και την ποιότητα πρέπει να σου πω δυο πράγματα που είμαι απόλυτα σίγουρος. Η ποιότητα δεν θα πέσει και ο γραφίστας δεν θα αλλάξει.

Γ.Ι: Η ετερόκλητη πολυφωνία δε συνάδει κατ’ανάγκην με μια χαοτική ή αβέβαιη ταυτότητα πάντα. Το πρώτο τεύχος ήταν όντως πειραματικό – χωρίς να χάνεται ωστόσο το στίγμα της ταυτότητας που θέλαμε εξ αρχής να δώσουμε – ενώ με την τριβή και τον χρόνο, τα κατοπινά τεύχη θα πάρουν τον δρόμο τους και θα φανεί εάν το πάντρεμα των επιλογών μας θα’ναι μονιασμένο αισθητικά και ποιοτικά, πράγμα που ήδη φαίνεται απ’ το δεύτερο τεύχος κιόλας. Όσο για την αισθητική αρτιότητα και το στήσιμο, οι ευχαριστίες και τα εύσημα πάνε στον Στέλιο Χέλμη, τον γραφίστα μας.

5) Το δεύτερο τεύχος κυκλοφορεί σε λίγο καιρό. Τι να περιμένουμε από αυτό; Και πού μπορούμε να το προμηθευτούμε;

Γ.Ζ: Στο δεύτερο τεύχος θα υπάρχουν μια νεοσύστατη στήλη και μια καινούργια κατηγορία, οι οποίες θα παραμείνουν σταθερές στα κατοπινά τεύχη. Κατ’ αρχάς, ξεκινάμε μια συνεργασία με τον ποιητή –μεταφραστή Κωνσταντίνο Κοκολογιάννη, ο οποίος με αποκλειστικές μεταφράσεις για το Straw Dogs θα επιχειρήσει να δημιουργήσει μια άτυπη ανθολογία Ιταλών ποιητών σε συνάρτηση με μια μίνι παρουσίαση τους. Αυτό θα συμβαίνει από τεύχος σε τεύχος. Το δεύτερο είναι πως το περιοδικό φιλοξενεί και θα συνεχίζει να φιλοξενεί την Ένατη Τέχνη. Κύπριοι δημιουργοί κόμικ θα παρουσιάζουν τις φιγούρες και τις ιστορίες τους στις σελίδες του περιοδικού, με την προϋπόθεση κάποια στιγμή να υπάρξουν συνεργασίες με κειμενογράφους ώστε να χτίζονται ιστορίες που θα τυπώνονται μέσα στο περιοδικό. Οι άλλες κατηγορίες που σου περιέγραψα παραμένουν οι ίδιες με μια καλλιτεχνική γυναικοκρατία να κρατά τα ηνία του δευτέρου τεύχους. Οι τόποι διανομής όσον αφορά την Κύπρο είναι αναρτημένοι στο ιστολόγιο του περιοδικού ενώ για την Ελλάδα και δη για την Αθήνα, ξεκινήσαμε μια αποκλειστική συνεργασία και διανομή μέσω του βιβλιοπωλείου «Φοίβη» στη Σόλωνος. Πληροφορίες και πάλι μέσω ιστολογίου. Απ’ την άλλη μπορείς να το προμηθευθείς κατευθείαν κι από εμάς στέλνοντας απλά ένα mail.

Γ.Ι: Τα’ πε όλα ο νονός ! Εγώ απλώς να κλείσω αναφέροντας  κάτι που δεν αναφέρθηκε πιο πάνω – ότι δηλαδή το Straw Dogs magazine δεν αποσκοπεί να λειτουργήσει ως ένα ακόμη εφήμερο κι επίκαιρο έντυπο καλλιτεχνικής υφής και ύλης αλλά σαν ένα καλλιτεχνικό περιοδικό διαρκούς ανάγνωσης, όπου καλλιτέχνες και μη θα ανατρέχουν, μια αξιόπιστη αρχειακή πηγή. Άλλωστε, γι’ αυτό το λόγο είναι που τα τεύχη του δεν θα διατίθενται στους τόπους διανομής το καθένα αποσπασματικά, αλλά θα ενυπάρχουν μαζί.

Iota+Yannis

http://strawdogsmagazine.blogspot.fr/

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: