Γιάννης Σμυρλής – Κονσέρτο για σιωπή

γιάννης σμυρλής

Βυθός

Ένας απέραντος
ανεξερεύνητος βυθός
σκοτωμένων παιδιών
η ψυχή μου.

Ονειρικό

Ξεσκόνιζα τα καλά μου ρούχα
από λύπες περασμένων καιρών.
Γέμιζε το δωμάτιο γιορτές
και όσα θυμόντουσαν τα υφάσματα.
Έτρεχα να προφτάσω τα παπούτσια μου,
που καθώς άνοιγα τη ντουλάπα,
ανέβαιναν ψηλά στο φεγγάρι.
Κι έτσι, καλοντυμένος,
περιμένοντας το χάδι των ονείρων,
έβλεπα τη ζωή μου να χάνεται για πάντα.

Ενοχή IV
Σαν καταφύγιο μέσα σε τόσους χειμώνες
μπέρδεψα την πραγματική μου ζωή με την ποίηση
κι έτσι έζησα, πιο μυστικά κι απ’ τους αγγέλους.

Ενοχή V
Κι αν έγραψα ποιήματα δεν ήταν άλλο,
παρά για να φανερωθώ για λίγο στο φως
όπως οι δολοφόνοι.

Από την επικείμενη ποιητική συλλογή «Κονσέρτο για σιωπή», Εκδόσεις Ηριδανός 2013

yiannissmirlisconcert

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: