Άννα Αφεντουλίδου – ποιητικά σχόλια πάνω σε πίνακες του Egon Schiele

afentoulidou

Αρά

Όσο δρόμο έπαιρνε, δρόμο άφηνε,τόσο κάτι την τραβούσε πίσω. Καταραμένοι όσοι το είχαν αποφασίσει:θα έμενε για πάντα εκεί

 

Seated Couple 1915

Seated Couple 1915

Λάγνον

Αυτή, σκισμένα ρούχα. Εκείνος,γυμνός. Μια γυναίκα τούς κοίταζε γαλήνια. Μόλις την αγγίζω, παθαίνει κρίση επιληψίας, είπε. Δεν μπορώ πια να την σώσω

Freundschaft (Friendship), 1913

Freundschaft (Friendship), 1913

Εαρινόν

Άνοιξη. Ήλιος ζεστός, ουρανός απαστράπτων και τα χελιδόνια ξανάρχονται. Άλλη μια φορά. Άπλετος ο χρόνος ανοίγεται πίσω μας και μας χλευάζει

landscapes

landscapes

Ρεβάνς

Ποτέ δεν είχε νιώσει τόσο πικρό οργίλο μίσος.Έγλυφε τα δάκρυα που δεν μπόρεσε. Η πιο βαθιά ηδονή. Έκλεισε την τσάντα και πέταξε το μαχαίρι

The Lyricist , 1911

The Lyricist , 1911

Ανέκδοτα ποιητικά σχόλια πάνω  σε πίνακες του EgonSchiele

 

Αρχείο πινάκων:

http://egonschiele.tumblr.com/

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: