Γιάννης Λειβαδάς: Gerard Bellaart, ανεπανόρθωτος και ασύμφορα ακριβής.

Πώς μπορεί να είναι κανείς αληθής μέσα στο πραγματικό; Κλασικός ανάμεσα στους κρουνούς των δακρύων της κλασικής επίδρασης; Ο μοναδικός, ίσως, τρόπος είναι η έκφραση του ανεπανάληπτου• ως επίδοση μέσα στην πάγια ακύρωση της διάρκειας που επινοημένου χρόνου. Γιατί υπάρχει και χρόνος αλλιώτικος.
Η δουλειά, το έργο του Gerard Bellaart, είναι μια διαρκής υποφορά της εικόνας. Μια περιπαικτική ομολογία της ύπαρξης, όχι όμως σύμφωνη με τη λεγόμενη υπαρξιακή ζωγραφική και απεικόνιση, αλλά μάλλον  παράλληλη και ασύμμετρη προς αυτή.
Ο Bellaart, διαθέτει όλα τα γνωρίσματα του Bellaart, την επιδίωξη του Bellaart, που είναι η απόρριψη της σκιάς, η σταδιακή αφαίρεση της γνώσης και της επικύρωσης της συνείδησης, η σταδιακή εξαφάνιση του Bellaart, και η μεταμόρφωσή του στο οριστικό αποτέλεσμα της τέχνης του. Η μελλοντική μνήμη ενός Gerard που θα πνέει τα λοίσθια κάθε φορά που θα κοιτάζουμε κάποιον από τους πίνακές του, και αφότου αποστρέψουμε το βλέμμα, θα ξαναζεί τη μοίρα του, μοναχικός, ανεπανόρθωτος και ασύμφορα ακριβής.
Παρίσι, 17/09/2012.
 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 
οι πίνακες που αναρτώνται παραχωρήθηκαν, ειδικά για το Παράθυρο, από τον ίδιο τον καλλιτέχνη, απαγορεύεται η αναπαραγωγή χωρίς άδεια
 
Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: