Δημήτρης Παπαστεργίου – Δύο ποιήματα

Βέροια Κυριακή πρωί

 

Διαβάζοντας ποίηση και ακούγοντας τη λειτουργία

του γειτονικού ναού της Υπαπαντής του Χριστού

απ’ το ανοιχτό παράθυρο

ο χώρος μου χάνει τη γεωστρατηγική του σημασία

 

Το δωμάτιό μου αυτή τη στιγμή θα μπορούσε

να είναι στην Πίνδο ή στο Μόλυβο

στο Διδυμότειχο ή στη Λέρο

Προσθέτοντας λίγες ακόμα πινελιές

στη Σμύρνη ή στο Μιστρά

 

Ή να είναι καμπίνα ενός ιστιοφόρου

στο λιμάνι της Νάξου

 

(Από την ενότητα «Νάξος – Θαλλαττινή Ανθολογία»)

 

Τα κελιά

Φέτος μεταφέρθηκα σε άλλο κελί

–κάθε καλοκαίρι η ίδια ιστορία–

Όμως αυτή τη στιγμή οι κατάδικοι

τριάντα τεσσάρων διαφορετικών κελιών

βλέπουν την ίδια θάλασσα

κι ακούνε τα ίδια τζιτζίκια

(Από την ενότητα «Ανάλεκτα και Θραύσματα»)

[Από την ποιητική συλλογή Η τράπουλα του καλοκαιριού, Εκδόσεις Ars Poetica, 2012]

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: