Δία – Τρία ποιήματα

Το διαφορετικό μας ν’ αντέξεις

θέλει δύναμη να σταθείς
Να σταματήσεις στο ποτάμι
Για μια στιγμή να το δεις
Να ερωτευθείς για να βγεις
Να σκαρφαλώσεις στην άκρη

Να τραυματίσεις την ουρά
Να βγάλεις πόδια ή φτερά

Το σκιάχτρο

Πλάγιασα
Με το γδυμένο σκιάχτρο
Κι ήταν σταυρός.
Ήρθαν πουλιά.

Το κινέζικο πορτοκάλι πεταμένο στον κάδο
Απ’ του πόνου τα άπατα σήκωσα
Ανέπαφη του γράδου τη ράβδο
Πάλι αρωματίζομαι του έρωτα
Τη μολυσματική αποφορά
Κοροϊδεύοντας με, πως σήμερα
Θα είναι η τελευταία φορά
Στη πρησμένη ψυχή νεύρωση
Παραισθήσεων τίκτεται
Η μορφή σου σε ατέλευτη
Τελετουργία θα σύρεται
Τερατούργημα της μνήμης
Πορτρέτο κατακρεουργημένο
Για πόσο ακόμα ένα σου
Νεύμα μοναχά θα προσμένω
Σχέδια ανάκτησης ενδιαφέροντος
Απορρίπτονται κατά συρροή
Η σιωπή και η αδράνεια
Συνοδεύουν τα δαγκωμένα «γιατί»
Πιθανό κάποιο άψυχο σκιάχτρο να με
Κυνήγησε απ’ το τότε μας χωράφι
Καθώς φαίνεται τρομάζω απ’ των αψύχων
Καθρεπτών το μεγάλο σινάφι.

Πού κοιτάς κυκλώνοντας τον ορίζοντα;

Στο βέρτιγκο της ίριδας των ματιών
Στροβιλίζομαι ως την πρόσκρουση των χειλιών
Κάθεσαι και κυκλώνεις τον ορίζοντα
Οργιάζον βαθύ φοβερό ακίνητο χρώμα
Σαλεύεις σε αλλεπάλληλους οργασμούς
Γεωμετρικά προοδεύοντα σφιξίματα σταφύλι
Χάνομαι στο βάρος της σταθεράς
Τριβή συμφωνίας εν μέρει
Ακούω τη διάχυση στα σημεία
Της μνήμης διαμένουσες αισθήσεις

Από την ποιητική συλλογή Κοσμογωνία, 2012, Ψηφιακή έκδοση του 24grammata.com
http://www.24grammata.com/?p=29222

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: