Αννίτα Χατζίκου – Ένα ποίημα

Παλάμες των φλαμίνγκο φωλιά

 

Τελευταία τρώω ελαφρά

μαθαίνω ονόματα εξωτικών πτηνών

και φροντίζω τις μπιγκόνιες στο μπαλκόνι

– τάμα παλιό

στη σπασμένη φτερούγα της Kahlo

 

Βγαίνω σπάνια

 

Στο πάρκο

τα παιδιά με τους αναπτήρες

με κυκλώνουν

με αμέτρητους σπινθήρες

Memento mori

Memento mori

φθέγγει η τσακμακόπετρα

 

και σωπαίνω

– έτσι όπως γεμίζει πούπουλα

το στόμα

 

Αύριο να θυμηθώ

ν’ αλλάξω τα σεντόνια

να φωνάξω κάποιον

για τη βρύση που στάζει

νερό στο μάρμαρο

νερό στο μάρμαρο

 

να λούσω τα μαλλιά μου

– θα έρθουν να τα κόψουν

 

Ας είναι

 

Πάρτε και τα χέρια μου!

Ακατοίκητα

δεν τα θέλω πια

και είναι αργά

τα πουλιά

να επιστρέψουν απ’ τον Νότο

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: