Ιωάννης Μυτιληναίος – Ένα ποίημα

«Στ’ Αλάτσατα είν’ ένα βουνό

                                                Καρανταή το λένε»

 

Θα κοκκινίζει ο ουρανός σκοτεινιάζοντας

και το πρωί θα μείνετε άναυδοι σαν δείτε 

τις άδειες τρύπες που θα χάσκουνε στο χώμα

εκεί που πριν τα φοβερά βουνά ορθώνονταν

 

και δέντρα εξαφανισμένα απ’ τις ρίζες

Την ίδια ώρα που θ’ αρχίσουν να αιωρούνται

υπό την έλξη της καρδιάς μας δορυφόροι

γύρω απ’ το ίδιο πάντα κέντρο το αιμάτινο 

 

εκείνα που δε χώρεσαν μες στα μπαούλα

όσα δε σήκωσαν τα κυρτωμένα κορμιά

Κι από το χώμα μέσα σπίτια συθέμελα

σαν σώματα πάνω στη γη θ’ ανασταίνονται

 

και τα μικρά λευκά ξωκλήσια θ’ απαστράφτουν

μέσα στη νύχτα θα γυρνούνε και τις πόρτες

απελπισμένα μία μία θα χτυπούνε

τα εικονίσματά τους πίσω απαιτώντας

 

ποίημα από την ενότητα
«Ιστορίες μιας εποχής που άργησε να έρθει»
Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: