Παναγιώτης Φερεντίνος- Τα κορδόνια ΙΙ

Τα κορδόνια ΙΙ

 

Δονήσεις. Σπασμοί.

Κεφάλι που κατεβαίνει.

Χεράκια, ποδαράκια· κινούνται!

Αφουγκράσου.

Σκοτάδι, υγρό.

Κολύμπα.

Ησυχία. Πριν τη μάχη, σιωπή!

Ετοιμάσου.

Μάχη.

Φως! Είναι μάχη.

Το φως είναι μάχη.

Κραυγή.

Κλάμα –πρώτο φως– μια αγκαλιά.

Κι εσύ κλάμα.

Πνοή.

Μάχη.

Πρώτη στιγμή.

Προσοχή.

Βγήκες, πάει τώρα.

Μάχη.

 

 

Θυμήθηκε.

Θυμήθηκε μια μέρα

τότε, παιδί.

Αυτός.

Κορδόνια, παπούτσια, κούνια

κι όλα τα σύνεργα του εγκλήματος:

«ευτυχία».

Κορδόνια κόκκινα

και χρώμα

μπλε.

 

Χρόνια.

Και χρόνια.

Κι άλλα χρόνια.

Μεγάλωσε.

Πόλη. Μεγάλη πόλη. Μεγαλούπολη.

Σπόρος «άγνωστο»· ταμπέλα «ένας ακόμα».

Νούμερο, αριθμός.

Αδιάφορος διπλανός που σε χτυπά με τον ώμο

στο κάθε πεζοδρόμιο. Χρόνια.

Κορδόνια, κούνια, παπούτσια.

Κάποτε.

Χθες, τι κάποτε;

Σήμερα;

Είπαμε.

Ξανά!

Νούμερο, αριθμός.

Αδιάφορος διπλανός που σε χτυπά με τον ώμο

στο κάθε πεζοδρόμιο. Για χρόνια.

Για πολλά χρόνια.

Και μετά τέλος.

 

ΖΩΗ!

 

 

Κι έτσι βγήκες στο σεργιάνι.

Βγήκες.

 

Απλά!

 

ΖΩΗ!

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: