Ν.Γ. Λυκομήτρος – Δύο ποιήματα

 

 

Υποκρισία

 

Ένα πιάτο φαγητό

πάνω στο τραπέζι

με κοιτάζει απειλητικά.

Είναι περασμένες δέκα

και είναι αργά

για να καταναλώσω θερμίδες.

Η τηλεόραση δεν δείχνει πια

εκείνες τις εικόνες

με τα παιδιά με τις φουσκωμένες κοιλιές·

φουσκωμένες όχι από παχυσαρκία

αλλά από τυμπανισμό.

Ίσως, μπορώ να φάω ήσυχος, χωρίς τύψεις.

Κρίμα είναι να πετάξω τόσο φαγητό

όταν εκείνα τα παιδιά

– που βλέπουμε πια

μόνο σε κάτι video clip της δεκαετίας του ’80 –

                                                      πεινάνε.             

Ας φάμε, λοιπόν, και τη δική τους μερίδα.

 

 

 

Τεχνοφοβικός Παροξυσμός

 

Η λευκή σελίδα τρεμοπαίζει

στην οθόνη του υπολογιστή

συνοδευόμενη από τον μονότονο ήχο

του επεξεργαστή.

Μια υποχθόνια απειλή

που γιγαντώνεται καθώς ο χρόνος περνά

και τα μέσα εκσυγχρονίζονται.

Στην ουσία, τίποτα δεν έχει αλλάξει.

Συνεχίζουμε να τρέμουμε το writer’s block

στο οποίο προστέθηκε τώρα

και ο φόβος του system error.

Μια αναπάντεχη στιγμή

όπου οι κόποι μιας ζωής

θα χαθούν μέσα σε πλήθος άλλων δεδομένων

που δε θα μπορούμε να ανακτήσουμε.

Γι’ αυτό αποταμιεύω συναισθήματα

σε USB και CD-R

αλλά κρατάω και ένα σημειωματάριο

μήπως κάποια στιγμή οι μηχανές μάς εγκαταλείψουν.

 

 http://the-sound-of-loss.blogspot.com/

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: