Δημήτριος Μουζάκης – Δύο ποιήματα

ΑΜΒΛΩΣΗ

Λένε πως όταν πλησιάζει
της άμβλωσης ο απορροφητήρας
το έμβρυο τραβιέται.

Θέλει να ζήσει
να γεννηθεί
να γίνει παιδί
να γίνει ενήλικας

να γίνει γριά
που θα ταφεί σε φέρετρο ενηλίκου
όχι κυτταρόμαζα
απορριπτόμενη σ’ αποθέτη.
Δεν είναι το χώμα της χωματερής
(ξέρει το έμβρυο)
διαφορετικό απ’ του νεκροταφείου
το χώμα˙
ομοίως αποσυντίθεται κανείς
και στα δυο.
Σημασίαν έχει να ζεις.
Γι’ αυτό τραβιέται το έμβρυο
κι ουρλιάζει μες στην κοιλιά
και σκέπτεται τις μέρες
που αμέριμνο πασπάτευε το λώρο
σα να μην μπορεί μορφότερες απ’ αυτές
μέρες κανείς
να ζήσει.

 

ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ

Έξι μήνες τώρα
σε δάκρυα μετρώ
το πένθος να μην είσαι.
Σ’ αυτό το μέτρημα
-το ξέρεις καλά-
δεν περισσεύει χώρος για χαμόγελα
ούτε πότε έφαγα
ούτε τι ήπια
ούτε αν είμαι καλά
ή με πονάει κοιλιά μου

μανούλα μου

εσύ που έλεγες ότι θα πέθαινες για μένα
για μία μέρα
μόνο
σήκω
να σ’ αποχαιρετήσω.

 

http://www.soulforpoetry.blogspot.com/

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: