Ανδρέας Κολοβός- Θραύσματα

 

Μέλη Γυμνά

Από το αίμα έως το χρυσάφι

να αντιμάχεσαι να φταις

έως την πραγματικότητα

Μόνο

φως

ως νήπιο

δύσβατο

 

πλένει

την αρμυρή

σταγόνα

τη θάλασσα

 

~~~~~~~~~~~~

 

Δώμα εντόμων

το στόμα

γερνά το φως

αναρριπίζει τη λαλιά

 

το αγαθό

κενοτάφιο

μάτι

 

~~~~~~~~~~~~~~

 

Απανθρακωμένο φως:  

πυγολαμπίδες

πρόγονοι ιδεογραμμάτων

 

Νωπό ορυχείο

η καύση των δακρύων
η αίγλη των μετάλλων

 

Ξεστόμισα  λάκκο

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Γριά αγελάδα

θηρεύει

το μητρικό γάλα

 

το έλεος
των εποχών

 

~~~~~~~~~~~~~~~

 

Πολτός η νύχτα
αίμα κεριού

ένα τετράγωνο σπίτι
Πουλιά χαλκομανίες

στον ηλεκτρικό χλοοτάπητα
της πόλης
οξειδώνουν χαλάζι

τενεκεδένια δόντια

από κορμί

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Φιλούσα

τον φόβο

ικέτευα

να χωρέσω

κοιτάζοντας σε

στο σώμα που ταξιδεύει

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Η νύχτα απορροφά

απαλά τους διάττοντες

Τα δάχτυλα στην παλάμη

σημειώνουν

επιπλέοντα σώματα

ναυαγών

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Δεν ξέρω

θα κοιμάμαι …

όπως έγραφα

το κοιμάμαι

όπως το λησμονιέμαι

 

Τρία χρόνια 

ο ίδιος

γραφικός χαρακτήρας

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Προετοιμασία

 

Κάθε μέρα

ξυρίζω τις μασχάλες μου

Τις κόκκινες τρίχες

τις δένω σφιχτά

μια μια στα τσίνορα

Είμαι το σχοινί

γίνεσαι το δέντρο

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Μια ρίζα

τρώει το σπίτι μου

Απόγονο χνούδι

το πρόσωπό σου

είναι

όλο το βάρος

 

Τύμπανο

αρχαίας μάσκας

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Η γνώση ότι βρέχει

Στο τζάμι του παραθύρου

το παιδί

με το δάχτυλο

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Όταν βρέχει

κλείνουν οι φωνές

στόμα σε στόμα

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Να είσαι

μόνος

συγκινημένος

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: