Άννα Νιαράκη – 1 χρόνος 6 τεύχη για το Παράθυρο

Το Παράθυρο έφτασε αισίως στο έκτο τεύχος, συμπληρώνοντας με αυτόν τον τρόπο, έναν ολόκληρο χρόνο ζωής. Ξεκίνησε, όπως τα περισσότερα πράγματα από μια ιδέα. Την ιδέα δημιουργίας ενός ανοιχτού χώρου έκφρασης, ενός ανοιχτού χώρου φιλοξενίας έργων και των δημιουργών τους. Μακριά από συμφεροντολογικές λογικές, από παρασκηνιακά πάρε δώσε, από την επιταγή της μόδας των ημερών. … Συνέχεια

Αντώνης Αντωνάκος – 20 πολύ μικρά πεζά

  ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ   Οι ερωμένες μου έχουν γίνει φαντάσματα και ιστορίες μέσα σε βιβλία και ποιήματα. Συναντιόμαστε, συνήθως, στον ύπνο μου. Πίνουμε καφέ, συζητούμε για τα παλιά κι επιδιδόμαστε σε ανάρμοστες πράξεις.   ΕΦΟΔΟΣ   Έγραφε με τόσο πάθος που ξεχάστηκε νηστικός και διψασμένος για μέρες. Οι γείτονες ανησύχησαν. Έσπασαν την πόρτα του. Μα αυτός … Συνέχεια

Αγγελική Σιδηρά- Λούνα Παρκ

1. Λούνα Πάρκ   Φεγγάρι λοιπόν το ονομάσανε κι ας μην το συσχετίζει κανείς, όταν στο απόγειο της «ρόδας» το αγναντεύει να λάμνει  τόσο έρημο στης νύχτας το στερέωμα μάρτυρας σιωπηλός μοναδικός όποιας αγρύπνιας μας   «Λούνα» ίσως μόνο γιατί ἡ λέξη είναι εύηχη. Το λάμδα πρώτα λυρικό, λυτρωτικό σύμβολο απόλαυσης και στη συνέχεια το … Συνέχεια

Πέτρος Γκολίτσης – Έξι σύντομα ποιήματα

  Εκεί που δεν νυχτώνει γυρίζουν οι σκιές σαν δορυφόροι γύρω απ’ τα πράγματα ολημερίς    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~   το μάτι κρεμάστηκε μα δεν ανέβηκε πάνω στο άλογο το άλογο έφυγε το μάτι διαλύεται μαζί με τη σκόνη του καλπασμού    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~   ξεχορταριάζω ένα σημείο τα παγκάκια είναι κόκκινα κρατώ στη χούφτα μου χαλίκια και … Συνέχεια

Έκτωρ Πανταζής – Ημερολόγιο Χώματος

1.μονόξυλα -Είμαστε μιά συνεχής εναλλαγή ύλης όπως το ταξίδι των νερών -Ζήσαμε λέει μιά εποχή που ο ουρανός ήταν αλήθεια ζήσαμε λέει μιά εποχή που τ’ άστρα είχαμε συνήθεια -Παλιό ρολόι σε αρχαίο ήχο χτυπά τις ώρες με ξενυχτά -Σε κοιτώ μέσα από το δαχτυλίδι που μου χάρισες χρυσό πλαίσιο της εικόνας σου -Τα λόγια … Συνέχεια

Γιάννης Φαρσάρης – Χειροβομβίδα στη μασχάλη

Χειροβομβίδα στη μασχάλη Έχω έναν γιο, μοναχοπαίδι, που μου μοιάζει. Σε όλα. Χαρούμενος αλήτης, μα όμορφη ψυχή και αφρολέξ καρδιά. Μέχρι τη δευτέρα Λυκείου αριστούχος, μετά έφτιαξε ένα συγκρότημα με κάτι άλλους πιτσιρικάδες και τα παράτησε. Η μάνα του ωρυόταν, μα εγώ τον στήριξα. Έχουμε λεφτά, της έλεγα κάθε μέρα, θα τον στείλουμε έξω για … Συνέχεια

Γιώργος Λίλλης – Δύο ποιήματα

  ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΥΠΟΘΗΚΗ Ανοίγω την παλιά σκουριασμένη πόρτα. Ότι ζήσαμε ως εδώ δεν χωρά σε καμία κλεψύδρα. Αντιστεκόμενοι καιρό τώρα μ΄ ένα δικό μας τρόπο στη σιγουριά  ότι η σκέψη του ενός βρίσκει καταφύγιο στην αγάπη του άλλου, ενωμένοι μ΄ ένα παράδοξο τρόπο σαν δίδυμοι που αν και ο ένας αγαπά τον ήλιο καιο άλλος … Συνέχεια

Γεράσιμος Γαλιατσάτος – Ρευστότητα

Ανδρέας Κολοβός- Θραύσματα

  Μέλη Γυμνά Από το αίμα έως το χρυσάφι να αντιμάχεσαι να φταις έως την πραγματικότητα Μόνο φως ως νήπιο δύσβατο   πλένει την αρμυρή σταγόνα τη θάλασσα   ~~~~~~~~~~~~   Δώμα εντόμων το στόμα γερνά το φως αναρριπίζει τη λαλιά   το αγαθό κενοτάφιο μάτι   ~~~~~~~~~~~~~~   Απανθρακωμένο φως:   πυγολαμπίδες πρόγονοι ιδεογραμμάτων   … Συνέχεια

Γιώργος Αναγνώστου – Χώροι κληρονομιάς

  Χώροι κληρονομιάς Χαστούκι ζωής ξεπετάει το καθιστικό του μητρικού σε ευτελές ενοίκειο· θρύψαλα το οικογενειακό πορτραίτο, κάτι κειμήλια με γάζες περιθάλπω  σε πορεία μετανάστευσης.   «Μόνο ο θάνατος υπόσχεση ιδιοκτησίας τώρα» η τηλεφωνική διαθήκη σου, ειρωνικά χωρατά οι ανελκυστήρες του χώρου σου.   [να θαφτείς με τ’ αγαπημένα σου τσιγάρα «να τρατάρεις τα Χερουβείμ» … Συνέχεια

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230