Παναγιώτης Χαχής – Δύο ποιήματα

Biutiful

                                                               Τέτοιες στιγμές παράλογης κι απόκοσμης χαράς

                                                               Μπορείς να ξεχωρίσεις το θάνατο

Οι άλλοι περνούν κάτω ανύποπτοι στην Πλατεία Κάνιγγος

                                                               Κι ο θάνατος είναι πλάι, μαζί τους

                                                               /…/

                                                               Πρέπει να προλάβω

                                                               Να πω αυτά που είδα
                                                               Σήμερα το πρωί από το έβδομο πάτωμα

Τάσος Δενέγρης, Ο θάνατος στην πλατεία

Ομόνοια, πρωκτός της πόλης

Η ζωή και ο θάνατος

συνιστώμενη δόση.

Σύννεφα λύματα

πλακάκια κίτρινα του Ηλεκτρικού

Κτήρια που απομένουν

Χτυπημένα από την αμνησία

Παρατονισμένοι ψίθυροι

Δαιμόνια συριστικά

Συρμοί της κόλασης σε

Ώρα αιχμής

Αρθρώνουν τους βρόγχους

Αφαιρώντας επικράτεια

Στροφές σιωπής στη βελόνα

Χρησιμοποιημένα χιλιόμετρα

στο κενό

Μετρώντας

το στρίφωμα της ζωής

Που απομένει.

 

 

Πανεπιστημίου

Κάθε πόλη

Είναι

το φάντασμα

Μιας άλλης

Αόριστα άγνωστης

Αόριστα γνωστής

Εδώ στις

φαβέλες του 4ου κόσμου.

 

Κι η μέρα κυματίζει

Έρημος.

Ξημερώνει

κάτω από τις σημαίες

Των Τραπεζών.

Ύστερα, αυτό

το βραδύγλωσσο

Φθινόπωρο επιμένει,

Τρύπα στη φλέβα

Στις θίνες της ασφάλτου.

 

Από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή Anus Mundi

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: