Νίκος Κονδύλης – Δύο ποιήματα

Μικρή διαδρομή

 

 

Ο αέρας που αναπνέω κολλάει στο σώμα μου.

Προσεκτικά τοποθετώ το επόμενο βήμα μου

μετά από μία πλάκα πεζοδρομίου.

Καθώς με προσπερνά με σχίζει,

ελαφρώς χτυπώντας το χέρι μου ο καθε περαστικός.

Μία σταγόνα σάλιο;

Μία σταγόνα νερό από απλωμένα ρούχα;

Μία σταγόνα από κάποιο ουρανό

τρύπησε τον κρόταφό μου

απευθείας αναβλύζοντας από την πληγή

έτρεξε στο προσωπό μου.

Μία σταγόνα ιδρώτα

σταμάτησε τον συρμό τον αισθήσεών μου.

Τίποτα τώρα.

 

 

Μάνα με τέσσερα παιδιά

 

Προς το τέλος
ήταν φορές που ένιωθα
χρόνια παντρεμένη ,με τέσσερα παιδιά
που ερωτευμένη ακόμα σε περίμενε
εσένα τον άντρα του σπιτιού.
Σαν γύριζες στο σπίτι φρόντιζες πάντα
να μου λες σ΄αγαπώ αλλά
πάντα μπροστά στο καθρέφτη, για μένα.
Σε μένα όμως δεν το είπες ποτέ
και είχα η καημένη να φροντίσω τέσσερα παιδιά,
τον Θόδωρο, τον Τεό,τον Θοδωράκη και τέλος
τον πολυ αγαπημένο μου τελευταίο γιο τον Θοδωρή μου
Κι όμως όπως και να έχει,
ειμαι ακόμα ερωτευμένος μαζί σου.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: