Harold Norse – Natura Naturans

[ Μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς ]

Natura Naturans

 

Ο χειμώνας, με τις τεράστιες υποδείξεις του

να ‘ναι καθορισμένες, προωθημένες,

θαρρετά με νέα νοήματα φτάνει

στην ώρα του: καθώς οι απροετοίμαστοι

 

στις πόλεις κουλουριάζονται στην  δική τους αμφιβολία,

κι ακόμη και η φιλική οσμή του κάρβουνου

στο τζάκι τους κυνικούς δεν θα βοηθήσει,

και οι ξενικές στιγμές είναι τόσο αληθινές

 

για τους καταπιεσμένους στα μικροσκοπικά τους δωμάτια.

Εκεί που οι οιωνοί είναι πιο λυπηροί, ανάμεσα

στις σπειροειδείς κινήσεις των αεροπλάνων που σφυρίζουν

πέφτοντας στον θάνατο, ο τρόμος γίνεται πιο οξύς,

 

ένα κομμάτι πάγου που πήρε μορφή βέλους του θανάτου.

Αυτό στρέφεται, αβασάνιστα, στην καρδιά των πάντων:

στην παγωμένη πλατεία, στη λίμνη του παιχνιδότοπου

με τα μικρά παιδιά, τους φωτογράφους,

 

στον κύκλο κάτω από το αγνοημένο άγαλμα,

κι ακόμη στο νεκρό κέντρο, στο κεντρικό σημείο

που η ζωή μοιάζει πάρα πολύ φυγόκεντρη:

τα αγριεμένα νευρο-κύματα του εμπορίου.

 

Και της εποχής το αλλεπάλληλο ερώτημα, ανείπωτο,

εκφρασμένο λες από έναν παραλυτικό

στα τεράστια, ράθυμα μάτια, στα λεπτά χείλη,

αργό, τρεμάμενο, κάποιας τσακισμένης ηπείρου:

 

Τολμώ να ανακάμψω;

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: