Στέλιος Ροΐδης – Το ίδιο

Το ίδιο

Είναι το ίδιο που όλοι φοβούνται να αγγίξουν
Η ψυχή σου του ανήκει
Το ίδιο πράμα και το μυαλό
Είναι ο ήχος που ενώ δεν είναι δικός σου
Είναι ο μοναδικός σου
Η μούχλα, τα άδεια μάτια
Το άστο καλύτερα.
Είναι το ίδιο που όλοι φοβούνται να αγγίξουν
Είναι η πληγή που έχει πλέον κλείσει
Και δεν μιλάμε άλλο για αυτήν
Είναι αδύνατον να την κοιτάξουμε απέξω
Γιατί ποτέ δεν είμαστε απέξω
Λεπτομέρεια
Όταν την κλείναμε την κλείναμε από μέσα,
Μετά κανείς δεν ήταν σε θέση
Να τα βάλει
Με την ίδια του την υπόσταση.
Από αυτό το τρομακτικό μέρος
Από εκεί μου μιλάς και περιμένεις να ακούσω
Δεν είναι πόνος
Είναι κλειστοφοβία. Τέλος.
Είναι το ίδιο που όλοι φοβούνται να αγγίξουν
Είναι η άθραυστη πληγή
Και καμιά οδύνη δεν την ανοίγει.
Τα μάτια μόνο νομίζουν ότι κάτι είδαν κάποτε
Κάτι πιο φοβερό από την πίστη
Σταθήκανε
Πλανιότανε λυσσασμένος ο άνθρωπος.
Η καρδιά σου χτυπάει
Αλλά δεν είναι καρδιά αυτό
Είναι ο σφυγμός ενός από κάτω κόσμου
Σε επεξεργάζεται ακόμα
Σαν να μην έχεις πάρει την τελική σου μορφή.
Μέσω της αστειότητας σου
Από την αστειότητα σου δραπετεύεις
Και δεν είναι για πλάκα.
Όχι πια.
Όλα ανήκουνε στο φόντο
Την ιστορία θα την πουν οι ποιητές.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: