Λυσίας Αναστασόπουλος – Δύο ποιήματα

Έχω μεταμορφωθεί σ’ ένα ζωντανό διάνυσμα

 

Έχω μεταμορφωθεί σ’ ένα ζωντανό διάνυσμα

          Ιστορικού παρόντος

                          Μια φλόγα λευκή μού καίει τα δάχτυλα

Μέρες εσωτερικά διανθισμένες τρόμους

Μέρες ανησυχίας και άπνοιας

Μέρες υπερβολικά φωτεινές

                          Σαν του ορίζοντα η διάρκεια

Να επιμένει εθελουσίως

                          Σε πολλά εικοσιτετράωρα

                Ευθύς μπορεί να σιγοτραγουδάω

Έναν στίχο

         Ευθύς μπορεί να διανοίγει

Ένας τόπος γαλήνης

                           Μες στην αφαίρεση

Μιας απεριόριστα διαυγούς νοσταλγίας

 

Επανεκκίνηση του αίματος

          Που ανηφορίζει προς το φως

Με όχημα ψυχικό την γλώσσα.

 

 

 

Τις στιγμές που είσαι πολύ κουρασμένος

 

Τις στιγμές που είσαι πολύ κουρασμένος

         Σκέψου το ποίημα

Να επικάθεται στις έννοιες

Σαν αγρίμι.

 

από την ποιητική συλλογή «Λυσίας» (Απόπειρα 2010)

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

  • © 2011 - 2015
    toparathyro.com
    ISSN: 2241-7230

Αρέσει σε %d bloggers: